ကျေးဇူးပါကိုရယ်

Posted by

“ဟေ့…..ရှယ်လီ….ဒါတို့အကို ဂျင်မီတဲ့…´´ ပင်စီ၏ စကားကြောင့် ရှယ်လီမှာ ဂျင်မီဆိုသောလူကို သေချာကြည့်ရင်း ပါးချိုင့်လေးပေါ်အောင် ပြုံးပြလိုက်မိသည်။“အိုင်က ဂျင်မီပါ….´´ သူလှမ်းပေးသောလက်ကို ရှယ်လီလှမ်း၍ဆွဲလှုပ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ “ရှယ်လီကို အရင်ထဲက မြင်ဘူးနေတာ…..ဒီနေ့မှ ပင်စီကို မိတ်ဆက်ခိုင်းရတာ…´´ “အို…ရှင်´´ရှယ်လီ အံ့သြမှုကြောင့် ဗမာဆန်ဆန်ထွက်သွားသောအသံလေးကို အားနာသွားပြီး လက်ဝါးလေးဖြင့် သူမပါးစပ်လေးကို ပိတ်ထားလိုက်မိသည်။ ပင်စီကတော့ အနားတွင်ရပ်၍ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်နေသည်။ ဂျင်မီဆိုသောလူက ဘိုကပြားပီပီ လူကောင်ကြီးကထွားထွားကြီးဖြစ်သည်။ နှာတံချွန်ချွန် ဆံပင်ရှည်ရှည်ဖြင့် လူချောတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ နှုတ်ဆက်လိုက်သော ရှယ်လီ၏လက်ကို သူကမလွှတ်ဘဲ ဆက်၍ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ “ယူက ဘားမားလား´´ “အို…နိုးနိုး…အင်္ဂလို ဘားမား…ခစ်ခစ်´´ သူမ၏ နှုတ်ဖျားမှထွက်သွားသော ဗမာဆန်ဆန်ယောင်ရမ်းသံကြောင့် ဂျင်မီက သူမကို ဗမာလားဟူ၍ မေးသည်ကို ရှယ်လီက ပြာပြာသလဲငြင်းပြီး မဆီမဆိုင် တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်သေးသည်။ “ယူက အိုင်ကို အရင်ကတွေ့ဘူးတယ်ဆိုတာ ဘယ်တုန်းကလဲ…´´“ယူကလှတော့ အိုင်ကသတိထားမိတာကြာပြီ´´ “အိုးဂေါ့´´ဒီတစ်ခါတော့ ရှယ်လီသတိထား၍ ဘိုဆန်ဆန်ယောင်လိုက်သည်။

ဂျင်မီရော ပင်စီပါ ပြိုင်တူပြုံးလိုက်သည်ကိုသူမတွေ့လိုက်ရသည်။ “ကဲ ကိုယ်တို့သွားအုံးမယ် ရှယ်လီ……ယူက အိမ်ကိုလာလည်အုံးလေ´´ ပင်စီက ဂျင်မီလွှတ်မပေးသေးသော ရှယ်လီ၏ လက်ကိုကြည့်၍ နှုတ်ဆက်စကားပြောသည်။ “ဘိုင်…ဘိုင်´´ရှယ်လီမှာ ဝတ်ထားသော ဂါဝန်နားစလေးများ ခါယမ်းသွားသည်အထိ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲကြီး နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။ ဂျင်မီနှင့်ပင်စီတို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဘိုကပြားများဖြစ်ကြ သည်။ အနောက်တိုင်းသွေးက များသည်။ ဗမာပြည်ပေါက်တွေမို့သာ ဗမာရည်လည်နေခြင်းဖြစ်ပေသည်။ ဒါပေမဲ့ ရှယ်လီဆိုတာကတော့ ဘိုဆန်ဆန်နေချင်နေသော ဗမာမလေးဖြစ်သည်။ ရှယ်လီ၏ ဗမာနာမည်က အေးအေးသန်းဖြစ်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးအုံးသောင်းနှင့် မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်ကြည်တို့မှ မွေးဖွားလာသော ဗမာမလေးစစ်စစ်ဖြစ်သည်။ ရှယ်လီ၏ မိဘများက သနပ်ဖက်ပွဲရုံဖြင့် ကြီးပွားလာကြသူများဖြစ်ပြီး ရန်ကုန်မြို့သို့ ပြောင်းလာကြသည်မှာ ခြောက်လခန့်သာ ရှိသေးလေသည်။ရန်ကုန်ရောက်တော့ အေးအေးသန်းနာမည်ကို ဖျောက်ပြီး ရှယ်လီဆိုသော အမည်ကိုသူမဘာသာကင်ပွန်းတပ်ကာ ဘိုကပြားအသိုင်းအဝိုင်းကို ဝင်ရောက်၍ မိတ်ဆွေဖွဲ့ကာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အခုတော့ ရှယ်လီမှာ ဘိုကပြားအသိုင်းအဝိုင်းတွင် အတော်လေးဝင်ဆန့်ပြီး သူမ၏ချောမောသော ရုပ်ရည်နှင့် လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သက်တူရွယ်တူ အသက်(၂၀)ဝန်းကျင် လူငယ်တွေကြားတွင် ရှယ်လီမှာ ရေပန်းစားခဲ့သည်။“ဂျင်မီ….ယူက ရှယ်လီ့လက်ကို ဘာလို့အကြာကြီး ကိုင်ထားရတာလဲ´´ “အိုး..အိုင်မေ့သွားလို့ပါ…´´ ဂျင်မီက အရေးမကြီးသလိုဖြင့် ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောလိုက်သည်ကို ပင်စီက သိပ်ပြီးဘဝင်မကြလှပေ။ “ဘာလဲ……ရှယ်လီက ပင်စီထက်ပိုလှလို့လား´´ “နိုး….နိုး´´ ဂျင်မီက သူမကိုလှည့်မကြည့်ဘဲ ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပင် ဖြေလိုက်ပြန်သည်။ “ဂျင်မီ အိုင်ပြန်တော့မယ်´´ “အိုးဂေါ့….ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲပင်စီ….အိုင့်အိမ်မှာ မာမီတို့မရှိတုန်း အေးအေးဆေးဆေး တွေ့ရအောင်လိုက်ခဲ့မယ် မဟုတ်လား…..´´ ဒီတစ်ခါတော့ ဂျင်မီက ထိတ်ထိတ်ပြာပြာဖြင့် သူမဖက်သို့လှည့်၍ ပြာပြာသလဲ ပြောလိုက်သည်။ ပင်စီစိတ်ထဲတွင် နဲနဲကျေနပ်သလိုဖြစ်သွားသည်။ “ယူက ဘာဖြစ်လို့ရှယ်လီကို မိတ်ဆက်ချင်ရတာလဲ´´ ပင်စီ၏မေးခွန်းကို ဂျင်မီက ချက်ချင်းမဖြေ။ ဖြေရလည်း အတော်ခက်သွားပုံရသည်။ “ပြောလေ ဂျင်မီ´´ “ပင်စီ့ သူငယ်ချင်းဘဲ… ပင်စီနဲ့ တွဲနေလို့သိကျွမ်းချင်တာပါ…အိုင့်ကို တစ်မျိုးမထင်ပါနဲ့…´´ ဂျင်မီ၏စကားအဆုံးတွင် ဂျင်မီက သူမကိုတောင်းပန်သော အသံလေးပါလာသည်။

ပင်စီ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်ကြည်နှုးသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ပင်စီက မိန်းခလေးဘဲလေ။ “အိုင် မလိုက်တော့ဘူးကွာ….ပြန်တော့မယ်….´´“ယူကလဲကွာ…..လိုက်ခဲ့စမ်းပါ……အိုင် မန္တလေးကအပြန် ယူ့ဖို့ဆွဲပြားလေး ဝယ်လာတယ်…..အဲ့ဒါပေးချင်လို့´´ ပင်စီ၏ မျက်နှာလေးမှာ သိသိသာသာကြီးကို ဝင်းပရွှင်လန်းသွားသည်။ “ဒါဆိုလည်း လိုက်မယ်…..ဆွဲပြားယူပြီးရင် ပြန်မှာနော်….´´ ပင်စီက ထပ်တွန့်တက်လိုက်သေးသည်။ ဒါပေမဲ့ ဂျင်မီကတော့ သွားဖြူ ဖြူ လေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်သေးသည်။ “လာလေ ပင်စီ ဆွဲပြားက အခန်းထဲမှာ….´အိမ်ထဲရောက်တော့ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ရန်ပြင်လိုက်သည့် ပင်စီကို ဂျင်မီက လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။ ဂျင်မီစကားကိုကြားလိုက်တော့ ပင်စီ၏မျက်နှာတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သိနေသလို ဖြစ်သွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဂျင်မီ၏နောက်သို့ ပင်စီဝင်၍ လိုက်သွားသည်။ အခန်းက ဂျင်မီ၏ အိပ်ခန်းဖြစ်သည်။ ပင်စီအတွက်တော့ ဒီအခန်းကစိမ်း၍မနေပါ။ အခန်းထဲရောက်တော့ ဂျင်မီက သူ၏နောက်မှလိုက်၍လာသော ပင်စီကိုရပ်၍စောင့်လိုက်ပြီး ပင်စီအနားသို့ရောက်သည်နှင့် ဂျင်မီက ပင်စီ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ “အိုး……ဂျင်မီရယ်´´ ဂျင်မီက ပင်စီ၏ နဖူးလေးကို နှုတ်ခမ်းဖြင့်ပြွတ်ကနဲနေအောင် စုပ်နမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံကို ဆက်၍စုပ်နမ်းလိုက်သည်။

ခြေဖျားလေးထောက်ကာ ကိုယ်လုံးလေး ကြွတက်သွားသော ပင်စီ၏ ကျောပြင်ကြီးကို အတင်းညှစ်၍ဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏ အာခေါင်ထိအောင် တိုးဝင်လာသော ဂျင်မီ၏လျှာကြီးက ပင်စီ၏ ဝမ်းတွင်းမှ ကလီစာအများကို ဆွဲထုတ်သွားသယောင်ပင် ပင်စီခံစားနေရသည်။ ဂျင်မီက သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့မှ ပင်စီမှာ ဂျင်မီ၏ ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးထဲ မျက်နှာလေးကို အပ်မှောက်၍ အမောဖြေနေသည်။ ဂျငိမီက အလကား မနေပါ။ လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ကျောပြင်လေးကို သိုင်း၍ဖက်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ရင်သားအစုံကို ဝတ်ထားသော ဂါဝန်လေးပေါ်မှ သူ့လက်ဖဝါးကြီးဖြင့် အုပ်၍ဆုပ်နယ်ပေးနေသည်။ အမောဖြေ နေသော ပင်စီမှာ ပို၍မောလာသလိုခံစားလာရသည်။ ဒီကြားထဲမှာပင် ပင်စီက အားယူ၍ ပြောလိုက်သေးသည်။ “ဂျင်မီ ယူပြောတဲ့ဆွဲပြားရော……´´ ပင်စီ၏စကားကိုကြားတော့ ဂျင်မီက နှစ်နှစ်ကာကာပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏နို့သီးလေးတစ်ဖက်ကို စမ်း၍ခပ်ဖွခပ်ဖွလေးညှစ်လိုက်ကာ ပင်စီ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကုတင်နံဘေးနံရံတွင်ကပ်၍ထားသည့် မဟော်ဂနီ ဘီဒိုတစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အထဲမှ စက္ကူ ဗူးလေး တစ်ခုကို နှိုက်ယူလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ပင်စီဘက်သို့ပြန်၍ လှည့်လိုက်သည်။“ရော့ ပင်စီ…..ယူ့အတွက် ပရဲဆင့်….´´ ပင်စီ စက္ကူဘူးလေးကို ယူပြီးဖွင့်လိုက်သည်။

“အိုး…ဂေါ့….ဗဲရီးဗြူ းတီးဖူး…..´ပင်စီတစ်ယောက် ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ဘဲ ခုန်ဆွခုန်ဆွနှင့် ပျော်မြူးသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂျင်မီမှာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပြစ်နေသည်မှာ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးတစ်ထည်သာ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ကျန်တော့သည်။ ပင်စီက ဗူးထဲမှ ဆွဲပြားလေးကို ထုတ်၍ကြည့်နေစဉ် ဂျင်မီက ပင်စီ၏ အနားသို့ကပ်၍လာသည်။ “ပေး ပင်စီ……အိုင် ဆွဲပေးမယ်´ကျးဇူးတင်သောမျက်လုံးတွေဖြင့်ကြည့်ရင်း ဆွဲပြားလေးကိုဂျင်မီထံသို့ လှမ်း၍ပေးလိုက်သည်။ ဂျင်မီက ဆွဲပြားလေးကို ယူလိုက်ပြီး သူမ၏လည်ပင်းမှ ဆွဲကြိုးလေးတွင် ချိတ်ပေးနေသည်။ ဂျင်မီဆွဲပြားချိတ်ဆွဲပေးနေသည်ကို ငုံ့၍ကြည့်နေသော ပင်စီ၏မျက်လုံးတွေက အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ထည်ရှိတော့သည့် ဂျင်မီ၏ ပေါင်ကြားထဲသို့ အကြည့်ရောက် ၍သွားသည်။ ဘောင်းဘီပါးပါးလေးမှာ ရှေ့ဖက်သို့ အလုံးလိုက်ကြီး အထုတ်အထည်နှင့် ဖုထွက်နေပြီး ရှေ့မျက်နှာစာမှ အမြှောင်းလိုက်ကြီး စင်းစင်းကြီးဖြစ်နေသော အရာကို ထင်ထင် ရှားရှားသိသိသာသာကြီးတွေ့လိုက်ရပြီး ပင်စီ ဆက်၍ကြည့်နေလိုက်မိသည်။

ပင်စီ၏ မျက်နာလေးတစ်ခုလုံး တဖြေးဖြေး နီရဲ၍လာသည်။ဆွဲပြားလေးချိတ်ဆွဲပေးပြီးသွားတော့ ဂျင်မီက သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကို ငြင်ငြင်သာသာလေး ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ပုခုံးလေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီမှ ဂါဝန်သိုင်းကြိုးလေးတွေကိုဖြည် ကာ ဂါဝန်ကို အောက်သို့ ဆွဲချွတ်ချလိုက်သည်။ ပင်စီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဘရာစီယာလေးတစ်ထည်နှင့် အတွင်ခံဘောင်းဘီလေးတစ်ထည်သာ ကျန်တော့လေသည်။ ဆက်၍လည်း ဂျင်မီ က ပင်စီ၏ ဘရာစီယာလေးကို ချွတ်ပြစ်လိုက်ပြန်သည်။“အိုး….ဂျင်မီရယ်…..´´ဖြူ ဖြူ ဖွေးဖွေး လှုပ်ခတ်သွားသော နို့သီးလေးတွေက ဂျင်မီ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပျောက်၍နေသည်။ နို့လေးတစ်ဖက်ကို ဖွဖွရွရွလေး ဆုပ်နယ်ရင်း သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကို ဂျင်မီက ကုတင်ဖက်သို့ရွေ့လိုက်သည်။ “လှဲလိုက်လေ ပင်စီ´´ ပင်စီ စကားမပြောတတ်သလို ဂျငိမီအားမျက်လုံးကြီးများ ဝေ့၍ကြည့်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ ခွေခွေလေးလှဲချလိုက်သည်။ ထိုအခိုက် ဂျင်မီက သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အတွင်းခံဘောင်းဘီ ကို ချွတ်ချလိုက်သည်။ “အိုး……ဂေ့ါ…´´ ပင်စီ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်ပြီး ကြည့်နေသော မျက်လုံးလေးတွေက ဝိုင်းသွားပြီး အရည်လေးတွေ လဲ့သွားသည်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ချွတ်လိုက်တော့ လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ် ဖြစ်သွားးသော လီးကြီးက ဖြောင်းကနဲထောင်၍ ထွက်လာသည်။

ပင်စီကြည့်နေမှန်းသိ၍ ခဏတာမျှ အကြည့်ခံရင်း ဂျင်မီက ကုတင်အောက်မှရပ်လျှက်ပင် သူမ၏ နို့အုံလေးနှစ်လုံးကို လက်ဖြင့် ဆော့ကစားနေသည်။ ပြီးမှ ဂျင်မီက ကုတင်ပေါ်သို့လှဲချလိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ဖယ်လိုက်ရာက သူ့မျက်နှာကို ရင်သားနှစ်မွှာစီသို့ မှောက်ချ၍ နို့လေးတွေကို စို့ပေးသည်။“ဟင်း….ဟင်းဟင်း….ဂျင်မီရယ်…ဒါလင်ရယ်…ဟင်း….ဟင်း´´နို့အုံလေးကို ဂျင်မီ၏ပါးစပ်သို့ အတင်ဖိကပ်ပေးရင်း ပင်စီ၏လက်လေးက ဂျင်မီ၏ ကျောပြင်ကြီးကို ပွတ်သပ်ပေးကာ မပွင့်တပွင့်လေးငြီးရှာသည်။ ဂျင်မီက ပင်စီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ထည်တည်းသာ ကျန်တော့သည့် အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲ၍ချွတ်ပြစ်လိုက်သည်။ ပြီးလျှင် သူ၏လက်ဖဝါးလေးက ပင်စီ၏ ဖောင်းဖောင်းမို့မို့ စောက်ဖုတ်လေးကို အုပ်၍ကိုင် လိုက်သည်။ အမွှေးကြဲကြဲ ရှည်ရှည်လေးတွေကို စမ်းမိသည်။ နှုတ်ခမ်းသားတွေပေါ်ဆက်ပြီးစမ်းကိုင်ပြန်တော့ ကြက်သီးထ၍ အနေခက်သွားသော ပင်စီက ဒူးနှစ်လုံးကို ထောင်ပြစ်လိုက်သည်။ နို့တစ်ဖက်ကို စို့လျှက်က သူမ၏ပေါင်ကြားထဲမှ ဂျင်မီ၏လက်က စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားအစုံမှသည် အကွဲကြောင်းလေးကို စမ်းလိုက်ပြန်သည်။ အရည်ကြည်လေးတွေကို စေးထန်းထန်းလေးထိတွေ့လိုက်မိသည်။

နုနယ်၍ ခံစားမှုအာရုံ အထွတ်အထိပ်ရှိသော နေရာလေးကို ဂျင်မီကထိထိမိမိကိုင်တာမျိုးမဟုတ်ဘဲ စမ်းတဝါးဝါးဖြင့် တရွရွကိုင်တွယ်ထိတွေ့နေတာ ဖြစ်လေတော့ ထိထိမိမိကိုင်တာထက်ပိုပြီး ပင်စီမှာ ခံစားရခက်၍လာသည်။“ဂျင်မီရယ်…..ဟင်း…..ဟင်း……ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲကွယ်……ဟင်း….ဟင်း´´ဂျင်မီအကွဲကြောင်းတစ်လျှောက် စမ်းလိုက်ပြီး အကွဲကြောင်းထဲမှ မပေါ်တပေါ်ဖြစ်နေသော အစေ့ကလေးအားနှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုအကြားသို့ လက်ညိုးထိပ်ဖြင့် ကော်၍နှိုက်လိုက်သည်။ “အိုး…အိုး…ဒါလင်ရယ်´´ ပင်စီ၏ ဖင်လုံးလုံးလေး ကြွ၍တက်လာသည်။ဂျင်မီက မနေနိုင်မထိုင်နိုင်ပုံဖြင့် ထထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏တောင်မတ်နေသော လီးကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်၍ ဂွင်းတိုက်လိုက်သည်။ “ပင်စီ ထလေ….လေးဖက်ထောက်ပေး´´ပင်စီ ဘာမှမပြောရှာပါ။ ဂျင်မီထံသို့ မျက်လုံးတစ်ချက်စွေကြည့်လိုက်ပြီး လေးဖက်ထောက်၍ပေးလိုက်သည်။ ဂျင်မီက သူ့လီးကြီးကို ဂွင်းတိုက်ရင်း ဒူးထောက်ကာ သူမ၏ နောက်နား သို့ကပ်လိုက်သည်။ “ဒါလင်….ဖြေးဖြေးနော်´´ လေးဖက်ထောက်လျှက်မှ ပင်စီက လှမ်း၍ပြောသည်။ ဂျင်မီက ပင်စီ၏ ဖင်နှစ်ခြမ်းကြားမှ နောက်သို့ စူစူလေးထွက်နေသော စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အသာလေးဖြဲ၍ လီးထိပ်ကြီးကို တေ့လိုက်သည်။

ပင်စီ ခါးလေးခွက်သွားပြီး ဖင်လေးက ပို၍ထောင်တက်လာသည်။ ဂျင်မီ၏ လက်တစ်ဖက်က ပင်စီ၏ ပုခုံးတစ်ဖက်ကို လှမ်း၍ဆွဲလိုက် လီးကိုဖိ၍ သွင်းလိုက်သည်။ “ဗြစ်…အိုး…..ပြစ်…ပြစ်…..ပလပ်…..ဖွတ်….အိုး…အိုး…´ခံစားရခက်လှသောကြောင့် ပင်စီမှာ လေးဘက်ထောက်လျှက်မှ သူမ၏ ခေါင်းလေးကို တွင်တွင်ခါရမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ လည်ပင်းမှ အောက်ဖက်သို့ တွဲလောင်းလေးကျနေသော ဆွဲကြိုးလေးထိပ်မှ ဆွဲပြားလေးမှာဘယ်ညာ သွက်သွက်ခါယမ်းသွားသည်။ လီးတစ်ဆုံးဝင်သွားသည်နှင့် ဂျင်မီကသူမ၏ ပုခုံးကိုဆွဲ၍ဆွဲ၍ နောက်မှနေ၍ ဆောင့်ဆောင့်လိုးသည်။ “ပြွတ်…ပြွတ်…..ပလစ်…ပြွတ်…စွပ်…..စွပ်…ဖွတ်…..အား…..အား……ဒါလင်ရယ်…..အိုး….အိုး….´´ လီးထွားထွားကြီး စောက်ပတ်ထဲအပြည့်အကြပ်ဝင်နေပေမယ့် အားရပုံမရသော ပင်စီက သူမ၏ ဖင်လုံးလုံးလေးကိုနောက်သို့ပြစ်ပြစ်ဆောင့်ဆောင့်ပေးသည်။

“ပြွတ်…ပလွတ်…ပြွတ်..ပြစ်…အိုး…ဂွတ်…ရက်စ်….ရက်စ်…..အား….ဟား…..အွတ်…..စွပ်……စွပ်….ပြွတ်´´ ပင်စီက သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ကျားကန်သလိုထောက်၍ တောင့်၍ခံသည်။ နောက်မှ ဂျင်မီကလည်း အားရပါးရဆောင့်သည်။ ဂျင်မီ၏ လက်တစ်ဖက်က ပင်စီ၏ ပုခုံးတစ်ဖက်ကိုဆွဲထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က ကုန်းထားသော သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးမှ ပတ်လျှိုကာ တွဲလောင်းလေး လှုပ်ခါနေသော နို့အုံလေးတစ်ဖက်ကို ဆုပ်ညှစ်ပြီးဆောင့်သည်။ ဂျင်မီ၏ ဆောင့်အားက ပင်စီကို ရှေ့သို့ဟပ်ထိုးလဲကျသွားမတတ် ဖြစ်နေသည်။ “ပြွတ်…..ပြွတ်….ပလွတ်…..စွပ်…..စွပ်…အိုး…ဒါလင်….ဂွတ်….ဂွတ်…အိုး….အိုး´´ ပင်စီခေါင်းလေးမော့မော့တက်သွားပြီး ဖင်လေးခါယမ်းသွားသည်။ ဂျင်မီမှာလည်း နောက်ကနေဒလစပ်ဆောင့်လိုးနေရင်း ဝမ်းခေါင်းသံဖြင့် `အီး´ကနဲ ငြီး၍ သူ၏ခါးကြီးမှာ တွန့်တွန့်သွားပြီး ပင်စီ၏ ခါးကိုဖက်လိုက်ရာမှာ အိပ်ယာပေါ်သို့ နှစ်ယောက်သား မှောက်လျှက်သားကျသွားလေတော့သည်။

ကုတင်ဘေးတွင် ချွတ်ချထားခဲ့သော အဝတ်အစားများကို ကောက်ယူ၍ဝတ်နေရင်း ပင်စီ၏မျက်လုံးများက စောစောက ဂျင်မီဆွဲပြားလေးသွားယူစဉ်က ပြန်၍မပိတ်ခဲ့သော ဘီဒိုထဲသို့ အကြည့်ကရောက်သွားသည်။ “ဟယ်……လှလိုက်တဲ့ ဘူးလေး´´ အိပ်ယာထက်တွင် မျက်လုံးလေးမှိတ်၍ မှိန်းနေသော ဂျင်မီက မျက်လုံးဖွင့်၍ကြည့်လိုက်သည်။ ဘီဒိုထဲမှ အနီရောင်ဖဲပြားလေးချည်ထားသော ဘူးလေးကို ပင်စီကလှမ်း၍ ယူလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ ပင်စီက ဖဲပြားလေးကို ဖြည်၍ဘူးလေးကိုဖွင့်လိုက်သ်ည။ “အိုး….ဂေါ့…..လှလိုက်တဲ့ စိန်လက်စွပ်လေး´´ဂျင်မီ ပြုံးလိုက်ပြီး ဝတ်လစ်စလစ်ဖြင့်ပင် ထ၍သူမ၏အနားသို့ လျှောက်လာသည်။ “ဒါ….ဒါ…..ဘယ်သူ့အတွက်လဲ ဂျင်မီ´´ ဂျင်မီက သူမကို ပြုံး၍ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ စိန်လက်စွပ်ဘူးလေးကို လှမ်း၍ဆွဲယူလိုက်သည်။ “ဒါ… ပင်စီအတွက်ပဲပေါ့….ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မရသေးဘူး….´´ “ဟင်…..ဘယ်တော့….ဘယ်တော့ပေးမှာလဲ´´တပ်မက်မှုနှင့် ဘူးထဲမှ စိန်လက်စွပ်လေးကို ကြည့်ရင်းပင်စီ ကမန်းကတန်းမေးလိုက်သည်။ “လာ…ပြောပြမယ်´´ ပင်စီ၏ နားရွက်နားသို့ ပါးစပ်ကိုကပ်၍ ဂျင်မီက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ ထိုစဉ်တွင် ပင်စီ၏မျက်နှာ၌ အရောင်အမျိုးမျိူးပြောင်း၍သွားသည်။ ပြောပြီးသည်နှင့် ဂျင်မီက လက်ထဲမှ ဘူးလေးကို ဖဲပြားလေးပြန်ချည်ကာ ဘီဒိုထဲပြန်ထည့်၍ ဘီဒိုတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဝမ်းနည်းသလိုလို ဒေါသဖြစ်သလိုလိုဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးလေးတွေကတော့ အရောင်တဖြတ်ဖြတ် တောက်၍နေသည်။

“ဘယ်နဲ့လဲ ပင်စီ“ “ဂျင်မီ တစ်ကြိမ်ဘဲနော်….´´ “ရက်စ်…ဝမ်းတိုင်း….ဝမ်းတိုငိး´´ “အို….ကေ´´ ပင်စီက လက်မလေးထောင်၍အပြော ဂျင်မီက သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကို ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်း၍ ဖက်ထားလိုက်လေတော့သည်။ဘိုသွေးပါသူ အထက်တန်းစားများ၏ အိပ်ခန်းက ရှယ်လီအဖို့ အားကျဖွယ် အံသြဖွယ်ရာဖြစ်နေပေသည်။ အိပ်ခန်းကို လှည့်ပတ်၍ကြည့်နေသော ရှယ်လီကို ကြည့်ပြီး ပင်စီကပြုံး လိုက်သည်။ “ထိုင်လေ ရှယ်လီ´´ “ ရက်စ်´´ ပင်စီ၏ အသံကြားရတော့မှ သတိဝင်လာပြီး ရှယ်လီမှာ ကုတင်စောင်းတွင် ဝင်၍ထိုင်လိုက်သည်။ ပင်စ၊ီက သူမကိုပြုံးပြလိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်နေသည် ။ နောက်ဆုံး ပင်စီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဘရာစီယာနှင့် စပ်စမိုင်နာလေးတို့သာ ကျန်တော့လေသည်။ သာမန်အားဖြင့် ပင်စီက ရှယ်လီလောက် ကိုယ်လုံးမထွားသော်လည်း အထက်တန်းစားတွေမို့လားမသိ၊ အားကစားလိုက်စားပြီး အချိုးကျလှသည်။ မိန်းမချင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ရှယ်လီက ပင်စီကိုကြည့်ပြီး မနာလိုဖြစ်မိသည်။ “ခဏလေးနော် ရှယ်လီ´´ ပင်စီ အခန်းပြင်သို့ထွက်သွားသည်။ တစ်အိမ်လုံးတွင် သူမတို့နှစ်ယောက်ထဲသာရှိသည်။ တစ်ခဏအတွင်း ပင်စီအခန်းတွင်းသို့ ပြန်၍ဝင်လာသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် သစ်သီးဖျော်ရည်နှစ်ခွက် ပါလာသည်။

“ရော့ ရှယ်လီ…..မင်းကံကောင်းလို့ သောက်ရတာ…..ဒက်ဒီအစ်ကို ဘိလပ်ကပို့လိုက်တာ…..တစ်ဗူးဘဲ ကျန်တော့တာ…..´´ရှယ်လီက သစ်သီးဖျော်ရည်ကို လျှာဖျားလေးနှင့်တို့ကြည့်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် တစ်ဖန်ခွက်လုံး ကုန်အောင်သောက်ပြစ်လိုက်သည်။ ဖျော်ရည်မှာ လျှာပေါ်တွင် ရှတတလေးခံစားရပြီး သောက်လိုက်တော့ လည်းချောင်းဝမှစ၍ ပူတူတူလေးဆင်းသွားသည်။ ပင်စီကလည်း သူမလက်ထဲမှ သစ်သီးဖျော်ရည်ကိုကုန်အောင်သာက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဖန်ခွက်နှစ်လုံး စလုံးကို မှန်တင်ခုံတွင် တင်လိုက်သည်။ ဘိလပ်က သစ်သီးဖျော်ရည်က စွမ်းလှသည်။ အရသာရှိရုံတင်မဟုတ်သေး ရှယ်လီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးဖိန်းရှိန်းရှိန်းလေးဖြစ်လာသည်။ ပင်စီက သူမ၏ရှေ့သို့ ပြန်လျှောက်လာပြီး ရှာယ်လီနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်ကျန်နေသေးသော အဝတ်အစားများဖြစ်သည့် ဘရာစီယာနှင့် စပ်စမိုင်နာလေးတို့ကို ချွတ်ချလိုက်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုသာမက သူတစ်ပါးကိုယ်ပါ ဝတ်လစ်စလစ်ဖြင့် မမြင်ဖူးသော ဘိုစိတ်ဝင်နေသည့် ဗမာမလေး ရှယ်လီမှာ ပင်စီကိုကြည့်ရင်း မျက်လုံးတွေဝိုင်း သွားရုံသာမက ရင်တွေပါ တဒိန်းဒိန်းခုန်၍လာသည်။ “ရှယ်လီ……အိုင်မလှဘူးလား´´ “ရက်စ်…………လှတယ်´´ ပင်စီ၏ ဝတ်လစ်စလစ်ကိုယ်လုံးကို ကြည့်ရင်း ရှယ်လီဘယ်လိုဖြစ်သည်မသိ။ နားထင်မှ တဒိတ်ဒိတ်သွေးတွေတိုး၍ ခေါင်းထဲတွင် ရီတီတီဖြစ်လာသည်။

“ယူကော အိုင်လောက်လှပါ့မလား´´ “ဘာ……ဘယ်လို´´ ဒီလိုစကားမျိုး ဘယ်မိန်းကလေးမှ ကျေနပ်ပြီး ငြိမ်ခံမည်မဟုတ်ပါ။ ပင်စီ၏ စကားကြောင့် ရှယ်လီထောင်းကနဲ ဒေါသထွက်သွားသည်။ “မင်း အဝတ်အစားတွေ ချွတ်လိုက်ပါလား….ကိုယ်နဲ့ယှဉ်ကြည့်ရအောင်လား´ပင်စီ စကားတောင်မဆုံးသေး ရှယ်လီက သူမ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပြစ်လိုက်သည်။ ခဏအတွင်း ရှယ်လီကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်ထားသော အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး နှင့် ဘရာစီယာလေးတို့သာ ကျန်တော့သည်။ မခံချင်စိတ်ကြောင့်သာ အကုန်ချွတ်ပြစ်လိုက်သည်။ ကျန်တာတွေကိုတော့ ဆက်ပြီးချွတ်ဖို့ ရှယ်လီဝန်လေးနေသည်။ “အကုန်ချွတ်လိုက်လေ ရှယ်လီ…..အိမ်ထဲမှာ ယူနဲ့အိုင်နှစ်ယောက်ဘဲ ရှိတာ….´´ ဘရာစီယာပေါ်သို့ ရှယ်လီ၏လက်က လှမ်းလိုက်ပေမယ့် ချွတ်ဖို့ရာ တုန့်ဆိုင်း၍နေသည်။ ပင်စီရှေ့သို့ တိုးလိုက်ပြီး ရှယ်လီ၏ ဘရာစီယာကို ချွတ်ပေးလိုက်သည်။ နဂိုထဲက ရှယ်လီမှာ ပင်စီထက် ထွားကြိုင်းတုတ်ခိုင်သူမို့ ရင်သားတွေက ပင်စီရင်သားတွေထက် ပိုမိုဖွင့်ထွားနေသည်။ “ဘဲရီး ဗြူးတီးဖူးဘဲ´´ ပင်စီက ပြောရင်း ရှယ်လီ၏ ဖွေးနုသော ရင်သားနှစ်မွှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စုံကိုင်လိုက်သည်။ “အို….´´ မည်သူကိုင်တာမှ မခံခဲံ့ဖူးသော ရှယ်လီက ကြက်သီးလေးတွေထကာတွန့်သွားသည်။ ပင်စီကမူ ရှယ်လီ၏ နို့အုံလေးများကို ဖွဖွလေးပွတ်သပ်ပေးရင်း ချပ်ဝင်နေသောနို့သီးလေးတွေကို လက်မထိပ်လေးဖြင့် ပွတ်ရင်းဆွဲဆွဲထုတ်ပေးသည်။

အိုး..ပင်စီ….ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ…. ရှယ်လီ၏ အသံက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းဖြစ်ကာ အက်တက်တက်ဖြစ်နေသည်။ အရသာရှိတယ်မို့လား ရှယ်လီ…. အို….ဘယ်လိုကြီးလဲမသိဘူး…ရင်ထဲမ၊ှာ မွန်းကြပ်လာသလိုဘဲ…´´ရှယ်လီ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရှိန်းဖိန်းထူပူလာရုံမျှမက စောစောက ရီတီတီဖြစ်နေသော သူမ၏ခေါင်းကမူးနောက်နောက်ဖြစ်၍လာသည်။ ချပ်ဝင်နေသော ရှယ်လီ၏ နို့သီးခေါင်းလေးတွေက အပေါ်သို့ တစ်ဖြည်းဖြည်းထောင်၍တက်လာသည်။ ဗြုံးကနဲ ပင်စီက ရှယ်လီ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ဆွဲစုပ်ပြစ်လိုက်သည်။ ရှယ်လီအငိုက်မိသွားသဖြင့်ဘာမှမတတ်နိုင်။ ပင်စီ၏လျှာက ရှယ်လီ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် လျှောက်၍မွှေနေသည်။ လျှာချင်းလည်း ပွတ်၍ပေးသည်။ ရှယ်လီ မျက်လုံးတွေစင်းကျသွားပြီး သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲတွင် မြောက်တက်နေသလို ခံစားနေရသည်။ ပင်စီက `ပြွတ်´ကနဲ နှုတ်ခမ်းချင်းဆွဲ၍ခွာလိုက်တော့ စင်းကျနေသောမျက်ခွံလေးကိုလှန်ကာ ရှယ်လီမှာ ပင်စီ၏ နှုတ်ခမ်းတွေကို လိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ပင်စီ၏ နှုတ်ခမ်းတွေက သူမ၏ရင်သားတွေပေါ်ရောက်သွားပြီး ကုန်း၍စို့လိုက်သည်။

အိုး……အ….အင်း…ပင်….ပင်စီ…..အိုး…ဂေါ့….´တစ်ကိုယ်လုံးဖျင်းကနဲဖြစ်သွားရင်း နောက်ဖက်သိူ့အားလွန်၍သွားသော ရှယ်လီ၏ကိုယ်လုံးလေးအား ပင်စီက မွှေ့ယာပေါ်သို့ လှဲသိပ်လိုက်သည်။ ပင်စီက ရှယ်လီ၏ နို့တစ်လုံးကိုစို့လိုက်၊ တစ်လုံးကိုလက်ဖြင့် ဆုပ်နယ်လိုက်ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ရှယ်လီ ခေါင်းထဲတွင်မူးနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မလှုပ်ချင်အောင် နွမ်းနယ်လေးလံ၍ လာသည်။ သူမကို ထိတွေ့နေသော ပင်စီ ကင်းကွာပျောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ပင်စီက ရှယ်လီ၏ ခါးမှစပ်စမိုင်နာလေးကို ဆွဲ၍ချွတ်လိုက်သည်။ ရှယ်လီဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်၍အသွား ပင်စီ၏လက်က သူမ၏ပေါင်ကြားထဲရောက်၍သွားပြီး ရှယ်လီ၏ တိုနံ့နံ့စောက်မွှေးလေးတွေကို လျောတိုက်ပွတ်လိုက်ပြီး စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုပေါ်သို့ ဆက်၍ပွတ်လိုက်သည် ။ မူလထက်ပို၍ ဖောင်းထလာမှန်း သိသလှသော စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေး နှစ်ခု၏ စပ်ကြားမှ အရည်လေးတွေက ပင်စီ၏လက်ကို စိုစွတ်၍ သွားသည် ။

“အတော်လွယ်တဲ့ မိန်းမဘဲ´´ ဟူ၍ ပင်စီ စိတ်ထဲမှ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ “ရှယ်လီ ကောင်းလား…..ဘယ်လိုနေလဲ´´ “အိုး….ဂွတ်….ဂွတ်…..ကောင်းတယ်´´ “အိုင် ဆက်လုပ်ပေးရမလား´´ “ရက်စ်….ဆက်လုပ်ပေးပါ ပင်စီ´´ “ဒါ…..အိုင်မို့လို့ အိုင့်နေရာမှာ ယောက်ကျားလေးတစ်ယောက်သာဆိုရင် ရှယ်လီ ခုထက်ကောင်းမှာသိလား´´ “ဟုတ်လား´´ “ဟုတ်တယ်….ဒါယောက်ကျားတွေက တို့မိန်းမတွေကို လုပ်ပေးရမယ့်ဟာတွေဘဲ..´´ “အိုး…ဒီမှာ ယောက်ကျားမှမရှိဘဲ´´ ပင်စီက ရှယ်လီကိုဘာမှပြန်မပြောဘဲ ရှယ်လီ၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ သူမ၏လက်ခလယ်ကို လျှောတိုက်၍ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ “အ….အင်း…အိုး…ပင်စီ…..ဘယ်လို…..အ….အ´´ ပင်စီက သူမ၏လက်ချောင်းကို သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် လုပ်ပေးသည်။ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကလည်း စောက်စေ့လေးကို ပွတ်ပွတ်ပေးသည်။ “ပင်စီ့ လက်နေရာမှာ ယောက်ကျားပစ္စည်းကြီးဆို ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ ရှယ်လီ…..´´ “အင်း….ရက်စ်….ဟူတ်တယ်….ဟုတ်တယ်…´´ဗိုက်ကလေးက ချပ်ချပ်သွားလိုက် ဖင်လေးကလုံးကနဲ ကော့ကော့တက်လာလိုက်ဖြစ်နေရင်း ရှယ်လီကပြောသည်။ ရှယ်လီ၏ စောက်ခေါင်းထဲတွင် စိုစိုရွှဲရွှဲနှင့်ထွက်ထွက်လာသော အရည်ကြည်လေးတွေမှာ တဖြေးဖြေးပြစ်၍ပြစ်၍လာကြောင်း `ပင်စီ´ သတိပြုမိလိုက်သည်။

“ရှယ်လီ…..ပိုကောင်းလာတယ်မို့လား´´ “ကောင်းတယ်……ကောင်းတယ်…..ကျွတ်…. .ယောက်ကျားတစ်ယောက်သာဆို သိပ်ကောင်းမှာဘဲ….ဟင်း…ဟင်းးး´´ ရှယ်လီ၏ အသိဉာဏ်တွေ ကွုယ်ပျောက်စပြုလာပြီဖြစ်ကြောင်း ပင်စီသတိထားလိုက်မိသည်။ ရှယ်လီ၏အသားလေးတွေမှာ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်၊ ရှယ်လီ၏စောက်ဖုတ်အုံလေး မှာလည်း အတော်ကြီးဖောင်းမို့ခုံးတက်ကာ စိုရွှဲ၍ နေပြီဖြစ်သည်။ “အိုင်….ယောက်ကျားတစ်ယောက် သွားခေါ်လိုက်ရမလား ရှယ်လီ´´ “သိုင်းကြူး…ရတယ်….ပင်စီ ကောင်းသလိုသာလုပ်….အိုင်တော့ ဘယ်လိုဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး… .သေတောင်သေလိုက်ချင်တယ်…..ဟင်း…..ဟင်းးးး´´ရှယ်လီမချိမဆန့်ဖြစ်နေချေပြီ။ အနောက်တိုင်းသားများမှာ ဖိုမကိစ္စများတွင် အရမ်းကို ပွင့်လင်းကြကြောင်း ဘိုဆန်ချင်သော ရှယ်လီက သိထားသည်။ ပင်စီက ကုတင်ပေါ်မှဆင်းပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများကိုယူ၍ အခန်းအပြင်သို့ထွက်သွားလေသည်။ ပင်စီ အခန်းထဲမှ ထွက်၍အသွား အခန်းထဲသို့ဝင်လာသူကတော့ ဂျင်မီပင် ဖြစ်လေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်အစား မရှိဘဲ သူ့လိင်တန်ကြီးကတောင်မတ်၍ နေသည်။ စောစောက ရှယ်လီတစ်ယောက် ပင်စီလုပ်ပေးသဖြင့် `ထ´ နေပုံကိုချောင်းကြည့်၍ ဂျင်မီလည်း စိတ်တွေထနေတာဖြစ်သည်။ ရှယ်လီမှာတော့ အိပ်ယာပေါ်တွင် မျက်လုံးလေးများမှိတ်၍ ငြိမ်နေပြီးအမောဖြေနေပုံရသည်။ အနားသိူ့ ဂျင်မီရောက်လာတော့ ရှယ်လီက မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်သည်။

“ဟင်….ဂျင်မီ…..ဒါ…..ဒါ´´ဂျင်မီ၏ ပေါင်ကြားမှ ထောင်မတ်နေသော အရာကြီးကိုမြင်လိုက်ရပြီး စကားက ရပ်သွားသည်။ ရှယ်လီမှာ ခံစားရမှုကြောင့် မနေနိုင်ဖြစ်လွန်း၍သာ ပင်စီကို ပြောလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ့်တကယ် ဂျင်မီအနားရောက်လာတော့ ရှယ်လီလန့်သွားသည်။ ဒါပေမယ့် လီးကြီးကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်မိပြီး စိတ်ညှို့ခံရသူပမာ ငြိမ်၍ကျသွားသည်။ ဤသည်ကို ဂျင်မီက အခွင့်ကောင်းယူ၍ ကုတင်ပေါ်တက်လိုက်ပြီး ရှယ်လီ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို သိမ်းကြုံးဖက်ကာ နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်နမ်းလိုက်သည်။ ဟုတ်သည် ။ မိန်းမချင်းထက် ယောက်ကျားတစ်ယောက်၏ အထိအတွေ့အနမ်းက အစွမ်းထက်လှသည်။ ရှယ်လီသူ့ကိုယ်ကြီးကို ပြန်ဖက်ထားမိသည်။ ဂျင်မီက သူမ၏ တင်ပါးကြီးများ၊ပေါင်တန်ကြီးများကို လက်ဖြင့်ပွတ်ပေးနေပြီး ဂျင်မီ၏မျက်နှာက ရှယ်လီ၏ ရင်သားများပေါ်သို့ ရောက်၍ သွားကာ နို့သီးလေးတွေကိုစို့၍ပေးသည်။ စောစောက ပင်စီကြောင့် တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်ခဲ့ရသည့် မီးခဲပြာဖုံးဖြစ်သွားရသည်မှ ယခု ဂျင်မီကြောင့် ကာမမီးတွေ တဟုန်းဟုန်းထ၍ တောက်လောင်ပြန်လေသည်။ “အင်း…..ဂျင်မီ….ဂျင်မီရယ်….အိုး….အို…ရက်စ်´´ ရှယ်လီ ရင်ဘတ်လေးကော့၍ကော့၍ တက်သွားသည်။ ယခု အချိန်တွင် ရှယ်လီသောက်ထားသော သစ်သီးဖျော်ရည်တွင်ပါသည့် အယ်ကိုဟောလ်၏ အစွမ်းကလည်း ရှယ်လီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံ၍နေသည်။ တောက်လောင်လာသော ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ကာမမီးကြောင့် ရှယ်လီမှာ ဘယ်လိုမှမနေနိုင်တော့ဘဲ မချိမဆန့်ခံစား၍ လာရသည်။

“ဂျင်…..ဂျင်မီ….အိုး….အိုး…..ပင်စီ လုပ်သလို….လုပ်…လုပ်ပေးစမ်းပါ…´´ ရှယ်လီမှာ သူမ၏ဖင်ကြီးကို ကြွကြွပြီး စောက်ဖုတ်ကြီးကို ကော့၍ကော့၍ ပြောသည်။ စောစောက ပင်စီ ဘယ်လိုလုပ်တယ်ဆိုတာ ဂျင်မီက ချောင်းကြည့်နေ၍ သိခဲ့ပြီးသားဖြစ်သည် ။ ဂျင်မီမှာ ရောက်လာကထဲကလည်း ရှယ်လီ၏ စောက်ပတ်ကြီးကို လုံးဝမထိတွေ့ရသေး၍ ရှယ်လီမှာ အားမလိုအားမရနှင့် မချိမဆန့်ခံစားနေရတာဖြစ်သည်။ ဂျင်မီက သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ခြေချင်းဝတ်မှပူးကိုင်ပြီး ဆွဲမြှောက်လိုက်ကာ လန်တက်သွားသော တင်ပါးဆုံကြီးနှစ်ခုရှေ့သို့ သူ၏ဒူးနှစ်လုံးကို ထောက်လိုက်ကာ ပေါင်နှစ်ချောင်းပူးထားသဖြင့် အစ်ထွက်နေ သော စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားဆူဆူအစ်အစ်လေးကြားသို့ သူ၏လီးထိပ်ကြီးကို တေ့၍ဖိသွင်းသည် “အမေ့……အ…အ´´ အပျိုလည်းဖြစ်၊ ပေါင်နှစ်လုံးကလည်း ကပ်၍ထား၊ လီးကလည်း ကြီးသဖြင့်မဝင်ပေ။ ဂျင်မီက ရှယ်လီ၏ ခြေချင်းဝတ်တစ်ဖက်ဆီကို သူ၏လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခွဲကိုင်လိုက်ပြီး ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲ၍ကားလိုက်သည်။ ထိုအခါတွင် စေ့နေသော နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုက ကွဲဟ၍သွားသည်။

လီးကိုတေ့ပြီး ဖိသွင်းသည်။ “ဗြစ်…အိုးဂေါ့….ဗြစ်…..ဗြစ်….အမလေး….ဗြစ်….အိုး…ရက်စ်…အား….အား´´ စိတ်တွေထနေသော ဂျင်မီကလည်းမညှာပါ။ လီးကိုတဆုံးဝင်အောင် အတင်းဖိ၍ သွင်းသည်။ ရှယ်လီ၏ မျက်နှာလေးတစ်ခုလုံး ချွေးတွေပြန်နေသည်။ လီးတဆုံးဝင်သွားတော့ ဖိသွင်းထားပြီးလက်ထဲမှ ရှယ်လီ၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို သူ၏ခါးသို့ခွ၍ ချိတ်ပေးလိုက်ပြီး လီးကိုတစ်ဝက်လောက်ပြန်၍ဆွဲထုတ်ကာ ရှယ်လီ၏နို့နှစ်လုံးကိုဆွဲဆွဲ၍ ဆောင့်လိုးသည်။ “ပြွတ်….ပြစ်….အို…အင်း…ဗြစ်…..ဗြစ်….အိုး..ရက်စ်…အား…အား´´ ဂျင်မီ ဒီလောက်ဆောင့်နေတာတောင် မဖြုံသောရှယ်လီကို ဂျင်မီက ကြည့်ပြီး တော်တော်ခံနိုင်တဲ့ မိန်းမဟု ကောက်ချက်ချမိသည် ။ လီးမဝင်ဘူးသေးသော စောက်ပတ်မို့လိုး၍ ကောင်းလှသည်။ စေ့ကပ်တင်းကြပ်၍နေသည်။ စောက်ပတ်လေးက လီးကိုဆွဲညှစ်ထားသလို တင်းကြပ်၍နေသည်။ ပင်စီအား လက်ဆောင်ပေးရမည့် စိန်အတုလက်စွပ်နဲ့ဆိုလျှင် သူ့အတွက် အတော့်ကို အမြတ်ထွက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဂျင်မီတွေးရင်းကျေနပ်စွာပြုံးလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ခုလောက်ဆို ပင်စီက ရှယ်လီနှင့်သူတို့ လိုးကြသည်ကို မကြည့်ဘဲမနေ။ ချောင်းကြည့်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဒီလိုချောင်းကြည့်ပြီး စိတ်တွေထနေမှာသေချာသည့်အတွက် ရှယ်လီပြီးလျှင် ပင်စီနှင့် ဆက်ရန်လည်း ဂျင်မီတွေးမိလိုက်သည်။ “ပြွတ်……ပြွတ်……ပလွတ်…..ပြွတ်…အိုး…အင်း…အင်း…ရက်စ်…အိုး…အို.´´ လီးကြီးက သူမစောက်ခေါင်းထဲဆောင့်၍ ဝင်သွားတိုင်း ရှယ်လီမှာ သူမ၏ဗိုက်သားလေးကို ချပ်၍ ချပ်၍ စောက်ပတ်လေးကို ကော့ကာကော့ကာ တင်း၍ခံသည်။ “ပြွတ်…ပလွတ်….ပြွတ်…စွပ်….စွပ်…..အီး…အီး…အင်း….အင်း´´ “ရှယ်လီ ဘယ်လိုနေလဲ´´ “ယူ့ဟာကြီးဝင်လာတိုင်း အိုင့်တစ်ကိုယ်လုံးကို ဆိမ့်ဆိမ့်သွားတာဘဲ…..နာနာဆောင့်လိုက်ရင် ပိုပြီးဆိမ့်တယ် ရင်ထဲကို ကျင်ကျင်သွားတာဘဲ´´ “ပြွတ်….ပြွတ်…စွပ်…စွပ်….ဖွတ်….ဖွတ်…လုပ်စမ်းပါ..နာနာလေး…အိုး…ပြွတ်…ဒုတ်…ပြွတ်.ဗြစ်…အိုးဂွတ်…ရက်စ်..အား….အမလေး…ဂွတ်…ဂွတ်….´´ ဂျင်မီက သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ခြေချင်းဝတ်မှ ဗွီပုံသဏ္ဍာန်ထောင်၍ ကိုင်ကာရှိသမျှ အားကိုသုံး၍ ဆောင့်လိုးပစ်သည်။ သူက နာနာဆောင့်လေ ရှယ်လီက ကျေနပ်လေ ဖြစ်နေသည်။ ရှယ်လီ ဘယ်လိုဖြစ်လာသည်မသိ။ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်လျှက် သူမ၏အသက်ရှုသံတွေက တရှုးရှုးဖြင့် ဆက်တိုက်ကြီးမြန်လာသည်။ “ပြွတ်….စွပ်…..ဖွတ်…..ပြွတ်…..စွပ်…..ဖွပ်…..အိုး…အား….အူး….ဂျင်….ဂျင်မီ….အိုး…အိုး´´ ဂျင်မီ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ထားသော သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်မှာ တဆတ်ဆတ်ရမ်းခါ၍သွားသည်။ ရှယ်လီပြီးသွားကြောင်း ဂျင်မီသိလိုက်သဖြင့် သူ့စိတ်တွေကိုလျှော့၍ ခပ်သွက်သွက် လေးဆောင့်ကာ လရည်များကို ရှယ်လီ၏ အသစ်စက်စက် သားအိမ်လေးထဲသို့ ပန်းထုတ်လိုက်ရင်း ပြီးသွားလေတော့သည်။….ပြီးပါပြီ

Zawgyi
“ေဟ့…..႐ွယ္လီ….ဒါတို႔အကို ဂ်င္မီတဲ့…´´ ပင္စီ၏ စကားေၾကာင့္ ႐ွယ္လီမွာ ဂ်င္မီဆိုေသာလူကို ေသခ်ာၾကည့္ရင္း ပါးခ်ိဳင့္ေလးေပၚေအာင္ ျပဳံးျပလိုက္မိသည္။“အိုင္က ဂ်င္မီပါ….´´ သူလွမ္းေပးေသာလက္ကို ႐ွယ္လီလွမ္း၍ဆြဲလႈပ္ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။ “႐ွယ္လီကို အရင္ထဲက ျမင္ဘူးေနတာ…..ဒီေန႔မွ ပင္စီကို မိတ္ဆက္ခိုင္းရတာ…´´ “အို…႐ွင္´´႐ွယ္လီ အံ့ၾသမႈေၾကာင့္ ဗမာဆန္ဆန္ထြက္သြားေသာအသံေလးကို အားနာသြားၿပီး လက္ဝါးေလးျဖင့္ သူမပါးစပ္ေလးကို ပိတ္ထားလိုက္မိသည္။ ပင္စီကေတာ့ အနားတြင္ရပ္၍ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ျပဳံးျပဳံးေလး ၾကည့္ေနသည္။ ဂ်င္မီဆိုေသာလူက ဘိုကျပားပီပီ လူေကာင္ႀကီးကထြားထြားႀကီးျဖစ္သည္။ ႏွာတံခြၽန္ခြၽန္ ဆံပင္႐ွည္႐ွည္ျဖင့္ လူေခ်ာတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေသာ ႐ွယ္လီ၏လက္ကို သူကမလႊတ္ဘဲ ဆက္၍ဆုပ္ကိုင္ထားဆဲျဖစ္သည္။ “ယူက ဘားမားလား´´ “အို…ႏိုးႏိုး…အဂၤလို ဘားမား…ခစ္ခစ္´´ သူမ၏ ႏႈတ္ဖ်ားမွထြက္သြားေသာ ဗမာဆန္ဆန္ေယာင္ရမ္းသံေၾကာင့္ ဂ်င္မီက သူမကို ဗမာလားဟူ၍ ေမးသည္ကို ႐ွယ္လီက ျပာျပာသလဲျငင္းၿပီး မဆီမဆိုင္ တခစ္ခစ္ ရယ္လိုက္ေသးသည္။ “ယူက အိုင္ကို အရင္ကေတြ႕ဘူးတယ္ဆိုတာ ဘယ္တုန္းကလဲ…´´“ယူကလွေတာ့ အိုင္ကသတိထားမိတာၾကာၿပီ´´ “အိုးေဂါ့´´ဒီတစ္ခါေတာ့ ႐ွယ္လီသတိထား၍ ဘိုဆန္ဆန္ေယာင္လိုက္သည္။

ဂ်င္မီေရာ ပင္စီပါ ၿပိဳင္တူျပဳံးလိုက္သည္ကိုသူမေတြ႕လိုက္ရသည္။ “ကဲ ကိုယ္တို႔သြားအုံးမယ္ ႐ွယ္လီ……ယူက အိမ္ကိုလာလည္အုံးေလ´´ ပင္စီက ဂ်င္မီလႊတ္မေပးေသးေသာ ႐ွယ္လီ၏ လက္ကိုၾကည့္၍ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာသည္။ “ဘိုင္…ဘိုင္´´႐ွယ္လီမွာ ဝတ္ထားေသာ ဂါဝန္နားစေလးမ်ား ခါယမ္းသြားသည္အထိ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲႀကီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေလသည္။ ဂ်င္မီႏွင့္ပင္စီတို႔ ႏွစ္ေယာက္စလုံးမွာ ဘိုကျပားမ်ားျဖစ္ၾက သည္။ အေနာက္တိုင္းေသြးက မ်ားသည္။ ဗမာျပည္ေပါက္ေတြမို႔သာ ဗမာရည္လည္ေနျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ဒါေပမဲ့ ႐ွယ္လီဆိုတာကေတာ့ ဘိုဆန္ဆန္ေနခ်င္ေနေသာ ဗမာမေလးျဖစ္သည္။ ႐ွယ္လီ၏ ဗမာနာမည္က ေအးေအးသန္းျဖစ္ၿပီး ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးအုံးေသာင္းႏွင့္ မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚၾကည္တို႔မွ ေမြးဖြားလာေသာ ဗမာမေလးစစ္စစ္ျဖစ္သည္။ ႐ွယ္လီ၏ မိဘမ်ားက သနပ္ဖက္ပြဲ႐ုံျဖင့္ ႀကီးပြားလာၾကသူမ်ားျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေျပာင္းလာၾကသည္မွာ ေျခာက္လခန္႔သာ ႐ွိေသးေလသည္။ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ ေအးေအးသန္းနာမည္ကို ေဖ်ာက္ၿပီး ႐ွယ္လီဆိုေသာ အမည္ကိုသူမဘာသာကင္ပြန္းတပ္ကာ ဘိုကျပားအသိုင္းအဝိုင္းကို ဝင္ေရာက္၍ မိတ္ေဆြဖြဲ႕ကာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

အခုေတာ့ ႐ွယ္လီမွာ ဘိုကျပားအသိုင္းအဝိုင္းတြင္ အေတာ္ေလးဝင္ဆန္႔ၿပီး သူမ၏ေခ်ာေမာေသာ ႐ုပ္ရည္ႏွင့္ လွပေသာ ခႏၶာကိုယ္ေၾကာင့္ သက္တူ႐ြယ္တူ အသက္(၂၀)ဝန္းက်င္ လူငယ္ေတြၾကားတြင္ ႐ွယ္လီမွာ ေရပန္းစားခဲ့သည္။“ဂ်င္မီ….ယူက ႐ွယ္လီ့လက္ကို ဘာလို႔အၾကာႀကီး ကိုင္ထားရတာလဲ´´ “အိုး..အိုင္ေမ့သြားလို႔ပါ…´´ ဂ်င္မီက အေရးမႀကီးသလိုျဖင့္ ခပ္ေပါ့ေပါ့ေျပာလိုက္သည္ကို ပင္စီက သိပ္ၿပီးဘဝင္မၾကလွေပ။ “ဘာလဲ……႐ွယ္လီက ပင္စီထက္ပိုလွလို႔လား´´ “ႏိုး….ႏိုး´´ ဂ်င္မီက သူမကိုလွည့္မၾကည့္ဘဲ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ပင္ ေျဖလိုက္ျပန္သည္။ “ဂ်င္မီ အိုင္ျပန္ေတာ့မယ္´´ “အိုးေဂါ့….ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲပင္စီ….အိုင့္အိမ္မွာ မာမီတို႔မ႐ွိတုန္း ေအးေအးေဆးေဆး ေတြ႕ရေအာင္လိုက္ခဲ့မယ္ မဟုတ္လား…..´´ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဂ်င္မီက ထိတ္ထိတ္ျပာျပာျဖင့္ သူမဖက္သို႔လွည့္၍ ျပာျပာသလဲ ေျပာလိုက္သည္။ ပင္စီစိတ္ထဲတြင္ နဲနဲေက်နပ္သလိုျဖစ္သြားသည္။ “ယူက ဘာျဖစ္လို႔႐ွယ္လီကို မိတ္ဆက္ခ်င္ရတာလဲ´´ ပင္စီ၏ေမးခြန္းကို ဂ်င္မီက ခ်က္ခ်င္းမေျဖ။ ေျဖရလည္း အေတာ္ခက္သြားပုံရသည္။ “ေျပာေလ ဂ်င္မီ´´ “ပင္စီ့ သူငယ္ခ်င္းဘဲ… ပင္စီနဲ႔ တြဲေနလို႔သိကြၽမ္းခ်င္တာပါ…အိုင့္ကို တစ္မ်ိဳးမထင္ပါနဲ႔…´´ ဂ်င္မီ၏စကားအဆုံးတြင္ ဂ်င္မီက သူမကိုေတာင္းပန္ေသာ အသံေလးပါလာသည္။

ပင္စီ စိတ္ထဲတြင္ အနည္းငယ္ၾကည္ႏႈးသြားသည္။ ဒါေပမဲ့ ပင္စီက မိန္းခေလးဘဲေလ။ “အိုင္ မလိုက္ေတာ့ဘူးကြာ….ျပန္ေတာ့မယ္….´´“ယူကလဲကြာ…..လိုက္ခဲ့စမ္းပါ……အိုင္ မႏၲေလးကအျပန္ ယူ႕ဖို႔ဆြဲျပားေလး ဝယ္လာတယ္…..အဲ့ဒါေပးခ်င္လို႔´´ ပင္စီ၏ မ်က္ႏွာေလးမွာ သိသိသာသာႀကီးကို ဝင္းပ႐ႊင္လန္းသြားသည္။ “ဒါဆိုလည္း လိုက္မယ္…..ဆြဲျပားယူၿပီးရင္ ျပန္မွာေနာ္….´´ ပင္စီက ထပ္တြန္႔တက္လိုက္ေသးသည္။ ဒါေပမဲ့ ဂ်င္မီကေတာ့ သြားျဖဴ ျဖဴ ေလးေတြေပၚေအာင္ ျပဳံးလိုက္ေသးသည္။ “လာေလ ပင္စီ ဆြဲျပားက အခန္းထဲမွာ….´အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ ထိုင္ရန္ျပင္လိုက္သည့္ ပင္စီကို ဂ်င္မီက လွမ္း၍ ေျပာလိုက္သည္။ ဂ်င္မီစကားကိုၾကားလိုက္ေတာ့ ပင္စီ၏မ်က္ႏွာတြင္ တစ္စုံတစ္ခုကို သိေနသလို ျဖစ္သြားၿပီး ျပဳံးလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ဂ်င္မီ၏ေနာက္သို႔ ပင္စီဝင္၍ လိုက္သြားသည္။ အခန္းက ဂ်င္မီ၏ အိပ္ခန္းျဖစ္သည္။ ပင္စီအတြက္ေတာ့ ဒီအခန္းကစိမ္း၍မေနပါ။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ဂ်င္မီက သူ၏ေနာက္မွလိုက္၍လာေသာ ပင္စီကိုရပ္၍ေစာင့္လိုက္ၿပီး ပင္စီအနားသို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ဂ်င္မီက ပင္စီ၏ ကိုယ္လုံးေလးကို ေပြ႕ဖက္လိုက္သည္။ “အိုး……ဂ်င္မီရယ္´´ ဂ်င္မီက ပင္စီ၏ နဖူးေလးကို ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ႁပြတ္ကနဲေနေအာင္ စုပ္နမ္းလိုက္ၿပီး သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းအစုံကို ဆက္၍စုပ္နမ္းလိုက္သည္။

ေျခဖ်ားေလးေထာက္ကာ ကိုယ္လုံးေလး ႂကြတက္သြားေသာ ပင္စီ၏ ေက်ာျပင္ႀကီးကို အတင္းညႇစ္၍ဖက္လိုက္သည္။ သူမ၏ အာေခါင္ထိေအာင္ တိုးဝင္လာေသာ ဂ်င္မီ၏လွ်ာႀကီးက ပင္စီ၏ ဝမ္းတြင္းမွ ကလီစာအမ်ားကို ဆြဲထုတ္သြားသေယာင္ပင္ ပင္စီခံစားေနရသည္။ ဂ်င္မီက သူမ၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို လႊတ္ေပးလိုက္ေတာ့မွ ပင္စီမွာ ဂ်င္မီ၏ ရင္ခြင္က်ယ္ႀကီးထဲ မ်က္ႏွာေလးကို အပ္ေမွာက္၍ အေမာေျဖေနသည္။ ဂ်ငိမီက အလကား မေနပါ။ လက္တစ္ဖက္က သူမ၏ေက်ာျပင္ေလးကို သိုင္း၍ဖက္ထားၿပီး က်န္လက္တစ္ဖက္က သူမ၏ရင္သားအစုံကို ဝတ္ထားေသာ ဂါဝန္ေလးေပၚမွ သူ႕လက္ဖဝါးႀကီးျဖင့္ အုပ္၍ဆုပ္နယ္ေပးေနသည္။ အေမာေျဖ ေနေသာ ပင္စီမွာ ပို၍ေမာလာသလိုခံစားလာရသည္။ ဒီၾကားထဲမွာပင္ ပင္စီက အားယူ၍ ေျပာလိုက္ေသးသည္။ “ဂ်င္မီ ယူေျပာတဲ့ဆြဲျပားေရာ……´´ ပင္စီ၏စကားကိုၾကားေတာ့ ဂ်င္မီက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာျပဳံးလိုက္ၿပီး သူမ၏ႏို႔သီးေလးတစ္ဖက္ကို စမ္း၍ခပ္ဖြခပ္ဖြေလးညႇစ္လိုက္ကာ ပင္စီ၏ ကိုယ္လုံးေလးကို လႊတ္ေပးလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ကုတင္နံေဘးနံရံတြင္ကပ္၍ထားသည့္ မေဟာ္ဂနီ ဘီဒိုတစ္လုံးကို ဖြင့္လိုက္ၿပီး အထဲမွ စကၠဴ ဗူးေလး တစ္ခုကို ႏိႈက္ယူလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ပင္စီဘက္သို႔ျပန္၍ လွည့္လိုက္သည္။“ေရာ့ ပင္စီ…..ယူ႕အတြက္ ပရဲဆင့္….´´ ပင္စီ စကၠဴဘူးေလးကို ယူၿပီးဖြင့္လိုက္သည္။

“အိုး…ေဂါ့….ဗဲရီးျဗဴ းတီးဖူး…..´ပင္စီတစ္ေယာက္ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ခုန္ဆြခုန္ဆြႏွင့္ ေပ်ာ္ျမဴးသြားသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဂ်င္မီမွာ သူ၏ကိုယ္ေပၚမွ အဝတ္အစားေတြကို ခြၽတ္ျပစ္ေနသည္မွာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးတစ္ထည္သာ သူ႕ကိုယ္ေပၚတြင္ က်န္ေတာ့သည္။ ပင္စီက ဗူးထဲမွ ဆြဲျပားေလးကို ထုတ္၍ၾကည့္ေနစဥ္ ဂ်င္မီက ပင္စီ၏ အနားသို႔ကပ္၍လာသည္။ “ေပး ပင္စီ……အိုင္ ဆြဲေပးမယ္´က်းဇူးတင္ေသာမ်က္လုံးေတြျဖင့္ၾကည့္ရင္း ဆြဲျပားေလးကိုဂ်င္မီထံသို႔ လွမ္း၍ေပးလိုက္သည္။ ဂ်င္မီက ဆြဲျပားေလးကို ယူလိုက္ၿပီး သူမ၏လည္ပင္းမွ ဆြဲႀကိဳးေလးတြင္ ခ်ိတ္ေပးေနသည္။ ဂ်င္မီဆြဲျပားခ်ိတ္ဆြဲေပးေနသည္ကို ငုံ႔၍ၾကည့္ေနေသာ ပင္စီ၏မ်က္လုံးေတြက အတြင္းခံေဘာင္းဘီတစ္ထည္႐ွိေတာ့သည့္ ဂ်င္မီ၏ ေပါင္ၾကားထဲသို႔ အၾကည့္ေရာက္ ၍သြားသည္။ ေဘာင္းဘီပါးပါးေလးမွာ ေ႐ွ႕ဖက္သို႔ အလုံးလိုက္ႀကီး အထုတ္အထည္ႏွင့္ ဖုထြက္ေနၿပီး ေ႐ွ႕မ်က္ႏွာစာမွ အေျမႇာင္းလိုက္ႀကီး စင္းစင္းႀကီးျဖစ္ေနေသာ အရာကို ထင္ထင္ ႐ွား႐ွားသိသိသာသာႀကီးေတြ႕လိုက္ရၿပီး ပင္စီ ဆက္၍ၾကည့္ေနလိုက္မိသည္။

ပင္စီ၏ မ်က္နာေလးတစ္ခုလုံး တေျဖးေျဖး နီရဲ၍လာသည္။ဆြဲျပားေလးခ်ိတ္ဆြဲေပးၿပီးသြားေတာ့ ဂ်င္မီက သူမ၏ကိုယ္လုံးေလးကို ျငင္ျငင္သာသာေလး ေပြ႕ဖက္လိုက္ၿပီး သူမ၏ပုခုံးေလးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီမွ ဂါဝန္သိုင္းႀကိဳးေလးေတြကိုျဖည္ ကာ ဂါဝန္ကို ေအာက္သို႔ ဆြဲခြၽတ္ခ်လိုက္သည္။ ပင္စီ၏ ကိုယ္ေပၚတြင္ ဘရာစီယာေလးတစ္ထည္ႏွင့္ အတြင္ခံေဘာင္းဘီေလးတစ္ထည္သာ က်န္ေတာ့ေလသည္။ ဆက္၍လည္း ဂ်င္မီ က ပင္စီ၏ ဘရာစီယာေလးကို ခြၽတ္ျပစ္လိုက္ျပန္သည္။“အိုး….ဂ်င္မီရယ္…..´´ျဖဴ ျဖဴ ေဖြးေဖြး လႈပ္ခတ္သြားေသာ ႏို႔သီးေလးေတြက ဂ်င္မီ၏ လက္ဖဝါးထဲတြင္ ေပ်ာက္၍ေနသည္။ ႏို႔ေလးတစ္ဖက္ကို ဖြဖြ႐ြ႐ြေလး ဆုပ္နယ္ရင္း သူမ၏ကိုယ္လုံးေလးကို ဂ်င္မီက ကုတင္ဖက္သို႔ေ႐ြ႕လိုက္သည္။ “လွဲလိုက္ေလ ပင္စီ´´ ပင္စီ စကားမေျပာတတ္သလို ဂ်ငိမီအားမ်က္လုံးႀကီးမ်ား ေဝ့၍ၾကည့္လိုက္ၿပီး ကုတင္ေပၚသို႔ ေခြေခြေလးလွဲခ်လိုက္သည္။ ထိုအခိုက္ ဂ်င္မီက သူ၏ကိုယ္ေပၚမွ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ကို ခြၽတ္ခ်လိုက္သည္။ “အိုး……ေဂ့ါ…´´ ပင္စီ တိုးတိုးေလးေျပာလိုက္ၿပီး ၾကည့္ေနေသာ မ်က္လုံးေလးေတြက ဝိုင္းသြားၿပီး အရည္ေလးေတြ လဲ့သြားသည္။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ခြၽတ္လိုက္ေတာ့ လြတ္လြတ္ကြၽတ္ကြၽတ္ ျဖစ္သြားးေသာ လီးႀကီးက ေျဖာင္းကနဲေထာင္၍ ထြက္လာသည္။

ပင္စီၾကည့္ေနမွန္းသိ၍ ခဏတာမွ် အၾကည့္ခံရင္း ဂ်င္မီက ကုတင္ေအာက္မွရပ္လွ်က္ပင္ သူမ၏ ႏို႔အုံေလးႏွစ္လုံးကို လက္ျဖင့္ ေဆာ့ကစားေနသည္။ ၿပီးမွ ဂ်င္မီက ကုတင္ေပၚသို႔လွဲခ်လိုက္ၿပီး သူမ၏ ကိုယ္လုံးေလးကို ဖယ္လိုက္ရာက သူ႕မ်က္ႏွာကို ရင္သားႏွစ္မႊာစီသို႔ ေမွာက္ခ်၍ ႏို႔ေလးေတြကို စို႔ေပးသည္။“ဟင္း….ဟင္းဟင္း….ဂ်င္မီရယ္…ဒါလင္ရယ္…ဟင္း….ဟင္း´´ႏို႔အုံေလးကို ဂ်င္မီ၏ပါးစပ္သို႔ အတင္ဖိကပ္ေပးရင္း ပင္စီ၏လက္ေလးက ဂ်င္မီ၏ ေက်ာျပင္ႀကီးကို ပြတ္သပ္ေပးကာ မပြင့္တပြင့္ေလးၿငီး႐ွာသည္။ ဂ်င္မီက ပင္စီ၏ ကိုယ္ေပၚတြင္ တစ္ထည္တည္းသာ က်န္ေတာ့သည့္ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကို ဆြဲ၍ခြၽတ္ျပစ္လိုက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ သူ၏လက္ဖဝါးေလးက ပင္စီ၏ ေဖာင္းေဖာင္းမို႔မို႔ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို အုပ္၍ကိုင္ လိုက္သည္။ အေမႊးႀကဲႀကဲ ႐ွည္႐ွည္ေလးေတြကို စမ္းမိသည္။ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြေပၚဆက္ၿပီးစမ္းကိုင္ျပန္ေတာ့ ၾကက္သီးထ၍ အေနခက္သြားေသာ ပင္စီက ဒူးႏွစ္လုံးကို ေထာင္ျပစ္လိုက္သည္။ ႏို႔တစ္ဖက္ကို စို႔လွ်က္က သူမ၏ေပါင္ၾကားထဲမွ ဂ်င္မီ၏လက္က ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားအစုံမွသည္ အကြဲေၾကာင္းေလးကို စမ္းလိုက္ျပန္သည္။ အရည္ၾကည္ေလးေတြကို ေစးထန္းထန္းေလးထိေတြ႕လိုက္မိသည္။

ႏုနယ္၍ ခံစားမႈအာ႐ုံ အထြတ္အထိပ္႐ွိေသာ ေနရာေလးကို ဂ်င္မီကထိထိမိမိကိုင္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ စမ္းတဝါးဝါးျဖင့္ တ႐ြ႐ြကိုင္တြယ္ထိေတြ႕ေနတာ ျဖစ္ေလေတာ့ ထိထိမိမိကိုင္တာထက္ပိုၿပီး ပင္စီမွာ ခံစားရခက္၍လာသည္။“ဂ်င္မီရယ္…..ဟင္း…..ဟင္း……ဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲကြယ္……ဟင္း….ဟင္း´´ဂ်င္မီအကြဲေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ စမ္းလိုက္ၿပီး အကြဲေၾကာင္းထဲမွ မေပၚတေပၚျဖစ္ေနေသာ အေစ့ကေလးအားႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္ခုအၾကားသို႔ လက္ညိဳးထိပ္ျဖင့္ ေကာ္၍ႏိႈက္လိုက္သည္။ “အိုး…အိုး…ဒါလင္ရယ္´´ ပင္စီ၏ ဖင္လုံးလုံးေလး ႂကြ၍တက္လာသည္။ဂ်င္မီက မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ပုံျဖင့္ ထထိုင္လိုက္ၿပီး သူ၏ေတာင္မတ္ေနေသာ လီးႀကီးကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ဆုပ္ကိုင္၍ ဂြင္းတိုက္လိုက္သည္။ “ပင္စီ ထေလ….ေလးဖက္ေထာက္ေပး´´ပင္စီ ဘာမွမေျပာ႐ွာပါ။ ဂ်င္မီထံသို႔ မ်က္လုံးတစ္ခ်က္ေစြၾကည့္လိုက္ၿပီး ေလးဖက္ေထာက္၍ေပးလိုက္သည္။ ဂ်င္မီက သူ႕လီးႀကီးကို ဂြင္းတိုက္ရင္း ဒူးေထာက္ကာ သူမ၏ ေနာက္နား သို႔ကပ္လိုက္သည္။ “ဒါလင္….ေျဖးေျဖးေနာ္´´ ေလးဖက္ေထာက္လွ်က္မွ ပင္စီက လွမ္း၍ေျပာသည္။ ဂ်င္မီက ပင္စီ၏ ဖင္ႏွစ္ျခမ္းၾကားမွ ေနာက္သို႔ စူစူေလးထြက္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္ခုကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ အသာေလးၿဖဲ၍ လီးထိပ္ႀကီးကို ေတ့လိုက္သည္။

ပင္စီ ခါးေလးခြက္သြားၿပီး ဖင္ေလးက ပို၍ေထာင္တက္လာသည္။ ဂ်င္မီ၏ လက္တစ္ဖက္က ပင္စီ၏ ပုခုံးတစ္ဖက္ကို လွမ္း၍ဆြဲလိုက္ လီးကိုဖိ၍ သြင္းလိုက္သည္။ “ျဗစ္…အိုး…..ျပစ္…ျပစ္…..ပလပ္…..ဖြတ္….အိုး…အိုး…´ခံစားရခက္လွေသာေၾကာင့္ ပင္စီမွာ ေလးဘက္ေထာက္လွ်က္မွ သူမ၏ ေခါင္းေလးကို တြင္တြင္ခါရမ္းလိုက္သည္။ သူမ၏ လည္ပင္းမွ ေအာက္ဖက္သို႔ တြဲေလာင္းေလးက်ေနေသာ ဆြဲႀကိဳးေလးထိပ္မွ ဆြဲျပားေလးမွာဘယ္ညာ သြက္သြက္ခါယမ္းသြားသည္။ လီးတစ္ဆုံးဝင္သြားသည္ႏွင့္ ဂ်င္မီကသူမ၏ ပုခုံးကိုဆြဲ၍ဆြဲ၍ ေနာက္မွေန၍ ေဆာင့္ေဆာင့္လိုးသည္။ “ႁပြတ္…ႁပြတ္…..ပလစ္…ႁပြတ္…စြပ္…..စြပ္…ဖြတ္…..အား…..အား……ဒါလင္ရယ္…..အိုး….အိုး….´´ လီးထြားထြားႀကီး ေစာက္ပတ္ထဲအျပည့္အၾကပ္ဝင္ေနေပမယ့္ အားရပုံမရေသာ ပင္စီက သူမ၏ ဖင္လုံးလုံးေလးကိုေနာက္သို႔ျပစ္ျပစ္ေဆာင့္ေဆာင့္ေပးသည္။

“ႁပြတ္…ပလြတ္…ႁပြတ္..ျပစ္…အိုး…ဂြတ္…ရက္စ္….ရက္စ္…..အား….ဟား…..အြတ္…..စြပ္……စြပ္….ႁပြတ္´´ ပင္စီက သူမ၏လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေ႐ွ႕သို႔က်ားကန္သလိုေထာက္၍ ေတာင့္၍ခံသည္။ ေနာက္မွ ဂ်င္မီကလည္း အားရပါးရေဆာင့္သည္။ ဂ်င္မီ၏ လက္တစ္ဖက္က ပင္စီ၏ ပုခုံးတစ္ဖက္ကိုဆြဲထားၿပီး က်န္လက္တစ္ဖက္က ကုန္းထားေသာ သူမ၏ကိုယ္လုံးေလးမွ ပတ္လွ်ိဳကာ တြဲေလာင္းေလး လႈပ္ခါေနေသာ ႏို႔အုံေလးတစ္ဖက္ကို ဆုပ္ညႇစ္ၿပီးေဆာင့္သည္။ ဂ်င္မီ၏ ေဆာင့္အားက ပင္စီကို ေ႐ွ႕သို႔ဟပ္ထိုးလဲက်သြားမတတ္ ျဖစ္ေနသည္။ “ႁပြတ္…..ႁပြတ္….ပလြတ္…..စြပ္…..စြပ္…အိုး…ဒါလင္….ဂြတ္….ဂြတ္…အိုး….အိုး´´ ပင္စီေခါင္းေလးေမာ့ေမာ့တက္သြားၿပီး ဖင္ေလးခါယမ္းသြားသည္။ ဂ်င္မီမွာလည္း ေနာက္ကေနဒလစပ္ေဆာင့္လိုးေနရင္း ဝမ္းေခါင္းသံျဖင့္ `အီး´ကနဲ ၿငီး၍ သူ၏ခါးႀကီးမွာ တြန္႔တြန္႔သြားၿပီး ပင္စီ၏ ခါးကိုဖက္လိုက္ရာမွာ အိပ္ယာေပၚသို႔ ႏွစ္ေယာက္သား ေမွာက္လွ်က္သားက်သြားေလေတာ့သည္။

ကုတင္ေဘးတြင္ ခြၽတ္ခ်ထားခဲ့ေသာ အဝတ္အစားမ်ားကို ေကာက္ယူ၍ဝတ္ေနရင္း ပင္စီ၏မ်က္လုံးမ်ားက ေစာေစာက ဂ်င္မီဆြဲျပားေလးသြားယူစဥ္က ျပန္၍မပိတ္ခဲ့ေသာ ဘီဒိုထဲသို႔ အၾကည့္ကေရာက္သြားသည္။ “ဟယ္……လွလိုက္တဲ့ ဘူးေလး´´ အိပ္ယာထက္တြင္ မ်က္လုံးေလးမွိတ္၍ မွိန္းေနေသာ ဂ်င္မီက မ်က္လုံးဖြင့္၍ၾကည့္လိုက္သည္။ ဘီဒိုထဲမွ အနီေရာင္ဖဲျပားေလးခ်ည္ထားေသာ ဘူးေလးကို ပင္စီကလွမ္း၍ ယူလိုက္သည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ၿပီးေတာ့ ပင္စီက ဖဲျပားေလးကို ျဖည္၍ဘူးေလးကိုဖြင့္လိုက္သ္ည။ “အိုး….ေဂါ့…..လွလိုက္တဲ့ စိန္လက္စြပ္ေလး´´ဂ်င္မီ ျပဳံးလိုက္ၿပီး ဝတ္လစ္စလစ္ျဖင့္ပင္ ထ၍သူမ၏အနားသို႔ ေလွ်ာက္လာသည္။ “ဒါ….ဒါ…..ဘယ္သူ႕အတြက္လဲ ဂ်င္မီ´´ ဂ်င္မီက သူမကို ျပဳံး၍ၾကည့္လိုက္ၿပီး သူမ၏လက္ထဲမွ စိန္လက္စြပ္ဘူးေလးကို လွမ္း၍ဆြဲယူလိုက္သည္။ “ဒါ… ပင္စီအတြက္ပဲေပါ့….ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ မရေသးဘူး….´´ “ဟင္…..ဘယ္ေတာ့….ဘယ္ေတာ့ေပးမွာလဲ´´တပ္မက္မႈႏွင့္ ဘူးထဲမွ စိန္လက္စြပ္ေလးကို ၾကည့္ရင္းပင္စီ ကမန္းကတန္းေမးလိုက္သည္။ “လာ…ေျပာျပမယ္´´ ပင္စီ၏ နား႐ြက္နားသို႔ ပါးစပ္ကိုကပ္၍ ဂ်င္မီက တိုးတိုးေလးေျပာလိုက္သည္။ ထိုစဥ္တြင္ ပင္စီ၏မ်က္ႏွာ၌ အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဴးေျပာင္း၍သြားသည္။ ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ ဂ်င္မီက လက္ထဲမွ ဘူးေလးကို ဖဲျပားေလးျပန္ခ်ည္ကာ ဘီဒိုထဲျပန္ထည့္၍ ဘီဒိုတံခါးကို ပိတ္လိုက္သည္။ ဝမ္းနည္းသလိုလို ေဒါသျဖစ္သလိုလိုျဖစ္ေနေသာ္လည္း သူမ၏မ်က္လုံးေလးေတြကေတာ့ အေရာင္တျဖတ္ျဖတ္ ေတာက္၍ေနသည္။

“ဘယ္နဲ႔လဲ ပင္စီ“ “ဂ်င္မီ တစ္ႀကိမ္ဘဲေနာ္….´´ “ရက္စ္…ဝမ္းတိုင္း….ဝမ္းတိုငိး´´ “အို….ေက´´ ပင္စီက လက္မေလးေထာင္၍အေျပာ ဂ်င္မီက သူမ၏ကိုယ္လုံးေလးကို ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္း၍ ဖက္ထားလိုက္ေလေတာ့သည္။ဘိုေသြးပါသူ အထက္တန္းစားမ်ား၏ အိပ္ခန္းက ႐ွယ္လီအဖို႔ အားက်ဖြယ္ အံၾသဖြယ္ရာျဖစ္ေနေပသည္။ အိပ္ခန္းကို လွည့္ပတ္၍ၾကည့္ေနေသာ ႐ွယ္လီကို ၾကည့္ၿပီး ပင္စီကျပဳံး လိုက္သည္။ “ထိုင္ေလ ႐ွယ္လီ´´ “ ရက္စ္´´ ပင္စီ၏ အသံၾကားရေတာ့မွ သတိဝင္လာၿပီး ႐ွယ္လီမွာ ကုတင္ေစာင္းတြင္ ဝင္၍ထိုင္လိုက္သည္။ ပင္စ၊ီက သူမကိုျပဳံးျပလိုက္ၿပီး ကိုယ္ေပၚမွ အဝတ္အစားေတြကို ခြၽတ္ေနသည္ ။ ေနာက္ဆုံး ပင္စီ၏ ကိုယ္ေပၚတြင္ ဘရာစီယာႏွင့္ စပ္စမိုင္နာေလးတို႔သာ က်န္ေတာ့ေလသည္။ သာမန္အားျဖင့္ ပင္စီက ႐ွယ္လီေလာက္ ကိုယ္လုံးမထြားေသာ္လည္း အထက္တန္းစားေတြမို႔လားမသိ၊ အားကစားလိုက္စားၿပီး အခ်ိဳးက်လွသည္။ မိန္းမခ်င္းပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ႐ွယ္လီက ပင္စီကိုၾကည့္ၿပီး မနာလိုျဖစ္မိသည္။ “ခဏေလးေနာ္ ႐ွယ္လီ´´ ပင္စီ အခန္းျပင္သို႔ထြက္သြားသည္။ တစ္အိမ္လုံးတြင္ သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲသာ႐ွိသည္။ တစ္ခဏအတြင္း ပင္စီအခန္းတြင္းသို႔ ျပန္၍ဝင္လာသည္။ သူမ၏ လက္ထဲတြင္ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္ႏွစ္ခြက္ ပါလာသည္။

“ေရာ့ ႐ွယ္လီ…..မင္းကံေကာင္းလို႔ ေသာက္ရတာ…..ဒက္ဒီအစ္ကို ဘိလပ္ကပို႔လိုက္တာ…..တစ္ဗူးဘဲ က်န္ေတာ့တာ…..´´႐ွယ္လီက သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္ကို လွ်ာဖ်ားေလးႏွင့္တို႔ၾကည့္ၿပီး ဂုဏ္ယူဝင့္ႂကြားစြာျဖင့္ တစ္ဖန္ခြက္လုံး ကုန္ေအာင္ေသာက္ျပစ္လိုက္သည္။ ေဖ်ာ္ရည္မွာ လွ်ာေပၚတြင္ ႐ွတတေလးခံစားရၿပီး ေသာက္လိုက္ေတာ့ လည္းေခ်ာင္းဝမွစ၍ ပူတူတူေလးဆင္းသြားသည္။ ပင္စီကလည္း သူမလက္ထဲမွ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္ကိုကုန္ေအာင္သာက္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ဖန္ခြက္ႏွစ္လုံး စလုံးကို မွန္တင္ခုံတြင္ တင္လိုက္သည္။ ဘိလပ္က သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္က စြမ္းလွသည္။ အရသာ႐ွိ႐ုံတင္မဟုတ္ေသး ႐ွယ္လီ၏ တစ္ကိုယ္လုံးဖိန္း႐ွိန္း႐ွိန္းေလးျဖစ္လာသည္။ ပင္စီက သူမ၏ေ႐ွ႕သို႔ ျပန္ေလွ်ာက္လာၿပီး ႐ွာယ္လီႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရပ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူမ၏ ကိုယ္ေပၚတြင္က်န္ေနေသးေသာ အဝတ္အစားမ်ားျဖစ္သည့္ ဘရာစီယာႏွင့္ စပ္စမိုင္နာေလးတို႔ကို ခြၽတ္ခ်လိုက္သည္။ မိမိကိုယ္ကိုသာမက သူတစ္ပါးကိုယ္ပါ ဝတ္လစ္စလစ္ျဖင့္ မျမင္ဖူးေသာ ဘိုစိတ္ဝင္ေနသည့္ ဗမာမေလး ႐ွယ္လီမွာ ပင္စီကိုၾကည့္ရင္း မ်က္လုံးေတြဝိုင္း သြား႐ုံသာမက ရင္ေတြပါ တဒိန္းဒိန္းခုန္၍လာသည္။ “႐ွယ္လီ……အိုင္မလွဘူးလား´´ “ရက္စ္…………လွတယ္´´ ပင္စီ၏ ဝတ္လစ္စလစ္ကိုယ္လုံးကို ၾကည့္ရင္း ႐ွယ္လီဘယ္လိုျဖစ္သည္မသိ။ နားထင္မွ တဒိတ္ဒိတ္ေသြးေတြတိုး၍ ေခါင္းထဲတြင္ ရီတီတီျဖစ္လာသည္။

“ယူေကာ အိုင္ေလာက္လွပါ့မလား´´ “ဘာ……ဘယ္လို´´ ဒီလိုစကားမ်ိဳး ဘယ္မိန္းကေလးမွ ေက်နပ္ၿပီး ၿငိမ္ခံမည္မဟုတ္ပါ။ ပင္စီ၏ စကားေၾကာင့္ ႐ွယ္လီေထာင္းကနဲ ေဒါသထြက္သြားသည္။ “မင္း အဝတ္အစားေတြ ခြၽတ္လိုက္ပါလား….ကိုယ္နဲ႔ယွဥ္ၾကည့္ရေအာင္လား´ပင္စီ စကားေတာင္မဆုံးေသး ႐ွယ္လီက သူမ၏ကိုယ္ေပၚမွ အဝတ္အစားေတြကို ခြၽတ္ျပစ္လိုက္သည္။ ခဏအတြင္း ႐ွယ္လီကိုယ္ေပၚတြင္ ဝတ္ထားေသာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလး ႏွင့္ ဘရာစီယာေလးတို႔သာ က်န္ေတာ့သည္။ မခံခ်င္စိတ္ေၾကာင့္သာ အကုန္ခြၽတ္ျပစ္လိုက္သည္။ က်န္တာေတြကိုေတာ့ ဆက္ၿပီးခြၽတ္ဖို႔ ႐ွယ္လီဝန္ေလးေနသည္။ “အကုန္ခြၽတ္လိုက္ေလ ႐ွယ္လီ…..အိမ္ထဲမွာ ယူနဲ႔အိုင္ႏွစ္ေယာက္ဘဲ ႐ွိတာ….´´ ဘရာစီယာေပၚသို႔ ႐ွယ္လီ၏လက္က လွမ္းလိုက္ေပမယ့္ ခြၽတ္ဖို႔ရာ တုန္႔ဆိုင္း၍ေနသည္။ ပင္စီေ႐ွ႕သို႔ တိုးလိုက္ၿပီး ႐ွယ္လီ၏ ဘရာစီယာကို ခြၽတ္ေပးလိုက္သည္။ နဂိုထဲက ႐ွယ္လီမွာ ပင္စီထက္ ထြားႀကိဳင္းတုတ္ခိုင္သူမို႔ ရင္သားေတြက ပင္စီရင္သားေတြထက္ ပိုမိုဖြင့္ထြားေနသည္။ “ဘဲရီး ျဗဴးတီးဖူးဘဲ´´ ပင္စီက ေျပာရင္း ႐ွယ္လီ၏ ေဖြးႏုေသာ ရင္သားႏွစ္မႊာကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ စုံကိုင္လိုက္သည္။ “အို….´´ မည္သူကိုင္တာမွ မခံခဲံ႕ဖူးေသာ ႐ွယ္လီက ၾကက္သီးေလးေတြထကာတြန္႔သြားသည္။ ပင္စီကမူ ႐ွယ္လီ၏ ႏို႔အုံေလးမ်ားကို ဖြဖြေလးပြတ္သပ္ေပးရင္း ခ်ပ္ဝင္ေနေသာႏို႔သီးေလးေတြကို လက္မထိပ္ေလးျဖင့္ ပြတ္ရင္းဆြဲဆြဲထုတ္ေပးသည္။

အိုး..ပင္စီ….ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ…. ႐ွယ္လီ၏ အသံက ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္းျဖစ္ကာ အက္တက္တက္ျဖစ္ေနသည္။ အရသာ႐ွိတယ္မို႔လား ႐ွယ္လီ…. အို….ဘယ္လိုႀကီးလဲမသိဘူး…ရင္ထဲမ၊ွာ မြန္းၾကပ္လာသလိုဘဲ…´´႐ွယ္လီ၏ တစ္ကိုယ္လုံး ႐ွိန္းဖိန္းထူပူလာ႐ုံမွ်မက ေစာေစာက ရီတီတီျဖစ္ေနေသာ သူမ၏ေခါင္းကမူးေနာက္ေနာက္ျဖစ္၍လာသည္။ ခ်ပ္ဝင္ေနေသာ ႐ွယ္လီ၏ ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြက အေပၚသို႔ တစ္ျဖည္းျဖည္းေထာင္၍တက္လာသည္။ ျဗဳံးကနဲ ပင္စီက ႐ွယ္လီ၏ ကိုယ္လုံးေလးကို ဆြဲဖက္လိုက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းကို ဆြဲစုပ္ျပစ္လိုက္သည္။ ႐ွယ္လီအငိုက္မိသြားသျဖင့္ဘာမွမတတ္ႏိုင္။ ပင္စီ၏လွ်ာက ႐ွယ္လီ၏ ပါးစပ္ထဲတြင္ ေလွ်ာက္၍ေမႊေနသည္။ လွ်ာခ်င္းလည္း ပြတ္၍ေပးသည္။ ႐ွယ္လီ မ်က္လုံးေတြစင္းက်သြားၿပီး သူမ၏တစ္ကိုယ္လုံး ေလထဲတြင္ ေျမာက္တက္ေနသလို ခံစားေနရသည္။ ပင္စီက `ႁပြတ္´ကနဲ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းဆြဲ၍ခြာလိုက္ေတာ့ စင္းက်ေနေသာမ်က္ခြံေလးကိုလွန္ကာ ႐ွယ္လီမွာ ပင္စီ၏ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို လိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ ပင္စီ၏ ႏႈတ္ခမ္းေတြက သူမ၏ရင္သားေတြေပၚေရာက္သြားၿပီး ကုန္း၍စို႔လိုက္သည္။

အိုး……အ….အင္း…ပင္….ပင္စီ…..အိုး…ေဂါ့….´တစ္ကိုယ္လုံးဖ်င္းကနဲျဖစ္သြားရင္း ေနာက္ဖက္သိူ႕အားလြန္၍သြားေသာ ႐ွယ္လီ၏ကိုယ္လုံးေလးအား ပင္စီက ေမႊ႕ယာေပၚသို႔ လွဲသိပ္လိုက္သည္။ ပင္စီက ႐ွယ္လီ၏ ႏို႔တစ္လုံးကိုစို႔လိုက္၊ တစ္လုံးကိုလက္ျဖင့္ ဆုပ္နယ္လိုက္ျဖင့္ အလုပ္႐ႈပ္ေနသည္။ ႐ွယ္လီ ေခါင္းထဲတြင္မူးေနၿပီး တစ္ကိုယ္လုံး မလႈပ္ခ်င္ေအာင္ ႏြမ္းနယ္ေလးလံ၍ လာသည္။ သူမကို ထိေတြ႕ေနေသာ ပင္စီ ကင္းကြာေပ်ာက္သြားမည္ကို စိုးရိမ္ေနသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ပင္ ပင္စီက ႐ွယ္လီ၏ ခါးမွစပ္စမိုင္နာေလးကို ဆြဲ၍ခြၽတ္လိုက္သည္။ ႐ွယ္လီဝတ္လစ္စလစ္ျဖစ္၍အသြား ပင္စီ၏လက္က သူမ၏ေပါင္ၾကားထဲေရာက္၍သြားၿပီး ႐ွယ္လီ၏ တိုနံ႔နံ႔ေစာက္ေမႊးေလးေတြကို ေလ်ာတိုက္ပြတ္လိုက္ၿပီး ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္ခုေပၚသို႔ ဆက္၍ပြတ္လိုက္သည္ ။ မူလထက္ပို၍ ေဖာင္းထလာမွန္း သိသလွေသာ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလး ႏွစ္ခု၏ စပ္ၾကားမွ အရည္ေလးေတြက ပင္စီ၏လက္ကို စိုစြတ္၍ သြားသည္ ။

“အေတာ္လြယ္တဲ့ မိန္းမဘဲ´´ ဟူ၍ ပင္စီ စိတ္ထဲမွ ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။ “႐ွယ္လီ ေကာင္းလား…..ဘယ္လိုေနလဲ´´ “အိုး….ဂြတ္….ဂြတ္…..ေကာင္းတယ္´´ “အိုင္ ဆက္လုပ္ေပးရမလား´´ “ရက္စ္….ဆက္လုပ္ေပးပါ ပင္စီ´´ “ဒါ…..အိုင္မို႔လို႔ အိုင့္ေနရာမွာ ေယာက္က်ားေလးတစ္ေယာက္သာဆိုရင္ ႐ွယ္လီ ခုထက္ေကာင္းမွာသိလား´´ “ဟုတ္လား´´ “ဟုတ္တယ္….ဒါေယာက္က်ားေတြက တို႔မိန္းမေတြကို လုပ္ေပးရမယ့္ဟာေတြဘဲ..´´ “အိုး…ဒီမွာ ေယာက္က်ားမွမ႐ွိဘဲ´´ ပင္စီက ႐ွယ္လီကိုဘာမွျပန္မေျပာဘဲ ႐ွယ္လီ၏ ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ သူမ၏လက္ခလယ္ကို ေလွ်ာတိုက္၍ထိုးသြင္းလိုက္သည္။ “အ….အင္း…အိုး…ပင္စီ…..ဘယ္လို…..အ….အ´´ ပင္စီက သူမ၏လက္ေခ်ာင္းကို သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္ လုပ္ေပးသည္။ က်န္လက္တစ္ဖက္ကလည္း ေစာက္ေစ့ေလးကို ပြတ္ပြတ္ေပးသည္။ “ပင္စီ့ လက္ေနရာမွာ ေယာက္က်ားပစၥည္းႀကီးဆို ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲ ႐ွယ္လီ…..´´ “အင္း….ရက္စ္….ဟူတ္တယ္….ဟုတ္တယ္…´´ဗိုက္ကေလးက ခ်ပ္ခ်ပ္သြားလိုက္ ဖင္ေလးကလုံးကနဲ ေကာ့ေကာ့တက္လာလိုက္ျဖစ္ေနရင္း ႐ွယ္လီကေျပာသည္။ ႐ွယ္လီ၏ ေစာက္ေခါင္းထဲတြင္ စိုစို႐ႊဲ႐ႊဲႏွင့္ထြက္ထြက္လာေသာ အရည္ၾကည္ေလးေတြမွာ တေျဖးေျဖးျပစ္၍ျပစ္၍လာေၾကာင္း `ပင္စီ´ သတိျပဳမိလိုက္သည္။

“႐ွယ္လီ…..ပိုေကာင္းလာတယ္မို႔လား´´ “ေကာင္းတယ္……ေကာင္းတယ္…..ကြၽတ္…. .ေယာက္က်ားတစ္ေယာက္သာဆို သိပ္ေကာင္းမွာဘဲ….ဟင္း…ဟင္းးး´´ ႐ွယ္လီ၏ အသိဉာဏ္ေတြ ကြဳယ္ေပ်ာက္စျပဳလာၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ပင္စီသတိထားလိုက္မိသည္။ ႐ွယ္လီ၏အသားေလးေတြမွာ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနသည္၊ ႐ွယ္လီ၏ေစာက္ဖုတ္အုံေလး မွာလည္း အေတာ္ႀကီးေဖာင္းမို႔ခုံးတက္ကာ စို႐ႊဲ၍ ေနၿပီျဖစ္သည္။ “အိုင္….ေယာက္က်ားတစ္ေယာက္ သြားေခၚလိုက္ရမလား ႐ွယ္လီ´´ “သိုင္းၾကဴး…ရတယ္….ပင္စီ ေကာင္းသလိုသာလုပ္….အိုင္ေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး… .ေသေတာင္ေသလိုက္ခ်င္တယ္…..ဟင္း…..ဟင္းးးး´´႐ွယ္လီမခ်ိမဆန္႔ျဖစ္ေနေခ်ၿပီ။ အေနာက္တိုင္းသားမ်ားမွာ ဖိုမကိစၥမ်ားတြင္ အရမ္းကို ပြင့္လင္းၾကေၾကာင္း ဘိုဆန္ခ်င္ေသာ ႐ွယ္လီက သိထားသည္။ ပင္စီက ကုတင္ေပၚမွဆင္းၿပီး သူမ၏ အဝတ္အစားမ်ားကိုယူ၍ အခန္းအျပင္သို႔ထြက္သြားေလသည္။ ပင္စီ အခန္းထဲမွ ထြက္၍အသြား အခန္းထဲသို႔ဝင္လာသူကေတာ့ ဂ်င္မီပင္ ျဖစ္ေလသည္။ တစ္ကိုယ္လုံး အဝတ္အစား မ႐ွိဘဲ သူ႕လိင္တန္ႀကီးကေတာင္မတ္၍ ေနသည္။ ေစာေစာက ႐ွယ္လီတစ္ေယာက္ ပင္စီလုပ္ေပးသျဖင့္ `ထ´ ေနပုံကိုေခ်ာင္းၾကည့္၍ ဂ်င္မီလည္း စိတ္ေတြထေနတာျဖစ္သည္။ ႐ွယ္လီမွာေတာ့ အိပ္ယာေပၚတြင္ မ်က္လုံးေလးမ်ားမွိတ္၍ ၿငိမ္ေနၿပီးအေမာေျဖေနပုံရသည္။ အနားသိူ႕ ဂ်င္မီေရာက္လာေတာ့ ႐ွယ္လီက မ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္သည္။

“ဟင္….ဂ်င္မီ…..ဒါ…..ဒါ´´ဂ်င္မီ၏ ေပါင္ၾကားမွ ေထာင္မတ္ေနေသာ အရာႀကီးကိုျမင္လိုက္ရၿပီး စကားက ရပ္သြားသည္။ ႐ွယ္လီမွာ ခံစားရမႈေၾကာင့္ မေနႏိုင္ျဖစ္လြန္း၍သာ ပင္စီကို ေျပာလိုက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ တကယ့္တကယ္ ဂ်င္မီအနားေရာက္လာေတာ့ ႐ွယ္လီလန္႔သြားသည္။ ဒါေပမယ့္ လီးႀကီးကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ၾကည့္မိၿပီး စိတ္ညိႇဳ႕ခံရသူပမာ ၿငိမ္၍က်သြားသည္။ ဤသည္ကို ဂ်င္မီက အခြင့္ေကာင္းယူ၍ ကုတင္ေပၚတက္လိုက္ၿပီး ႐ွယ္လီ၏တစ္ကိုယ္လုံးကို သိမ္းၾကဳံးဖက္ကာ ႏႈတ္ခမ္းကိုစုပ္နမ္းလိုက္သည္။ ဟုတ္သည္ ။ မိန္းမခ်င္းထက္ ေယာက္က်ားတစ္ေယာက္၏ အထိအေတြ႕အနမ္းက အစြမ္းထက္လွသည္။ ႐ွယ္လီသူ႕ကိုယ္ႀကီးကို ျပန္ဖက္ထားမိသည္။ ဂ်င္မီက သူမ၏ တင္ပါးႀကီးမ်ား၊ေပါင္တန္ႀကီးမ်ားကို လက္ျဖင့္ပြတ္ေပးေနၿပီး ဂ်င္မီ၏မ်က္ႏွာက ႐ွယ္လီ၏ ရင္သားမ်ားေပၚသို႔ ေရာက္၍ သြားကာ ႏို႔သီးေလးေတြကိုစို႔၍ေပးသည္။ ေစာေစာက ပင္စီေၾကာင့္ တဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ခဲ့ရသည့္ မီးခဲျပာဖုံးျဖစ္သြားရသည္မွ ယခု ဂ်င္မီေၾကာင့္ ကာမမီးေတြ တဟုန္းဟုန္းထ၍ ေတာက္ေလာင္ျပန္ေလသည္။ “အင္း…..ဂ်င္မီ….ဂ်င္မီရယ္….အိုး….အို…ရက္စ္´´ ႐ွယ္လီ ရင္ဘတ္ေလးေကာ့၍ေကာ့၍ တက္သြားသည္။ ယခု အခ်ိန္တြင္ ႐ွယ္လီေသာက္ထားေသာ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္တြင္ပါသည့္ အယ္ကိုေဟာလ္၏ အစြမ္းကလည္း ႐ွယ္လီ၏ တစ္ကိုယ္လုံးကို လႊမ္းျခဳံ၍ေနသည္။ ေတာက္ေလာင္လာေသာ ခႏၶာကိုယ္တြင္းမွ ကာမမီးေၾကာင့္ ႐ွယ္လီမွာ ဘယ္လိုမွမေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ မခ်ိမဆန္႔ခံစား၍ လာရသည္။

“ဂ်င္…..ဂ်င္မီ….အိုး….အိုး…..ပင္စီ လုပ္သလို….လုပ္…လုပ္ေပးစမ္းပါ…´´ ႐ွယ္လီမွာ သူမ၏ဖင္ႀကီးကို ႂကြႂကြၿပီး ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို ေကာ့၍ေကာ့၍ ေျပာသည္။ ေစာေစာက ပင္စီ ဘယ္လိုလုပ္တယ္ဆိုတာ ဂ်င္မီက ေခ်ာင္းၾကည့္ေန၍ သိခဲ့ၿပီးသားျဖစ္သည္ ။ ဂ်င္မီမွာ ေရာက္လာကထဲကလည္း ႐ွယ္လီ၏ ေစာက္ပတ္ႀကီးကို လုံးဝမထိေတြ႕ရေသး၍ ႐ွယ္လီမွာ အားမလိုအားမရႏွင့္ မခ်ိမဆန္႔ခံစားေနရတာျဖစ္သည္။ ဂ်င္မီက သူမ၏ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ေျခခ်င္းဝတ္မွပူးကိုင္ၿပီး ဆြဲေျမႇာက္လိုက္ကာ လန္တက္သြားေသာ တင္ပါးဆုံႀကီးႏွစ္ခုေ႐ွ႕သို႔ သူ၏ဒူးႏွစ္လုံးကို ေထာက္လိုက္ကာ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းပူးထားသျဖင့္ အစ္ထြက္ေန ေသာ ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားဆူဆူအစ္အစ္ေလးၾကားသို႔ သူ၏လီးထိပ္ႀကီးကို ေတ့၍ဖိသြင္းသည္ “အေမ့……အ…အ´´ အပ်ိဳလည္းျဖစ္၊ ေပါင္ႏွစ္လုံးကလည္း ကပ္၍ထား၊ လီးကလည္း ႀကီးသျဖင့္မဝင္ေပ။ ဂ်င္မီက ႐ွယ္လီ၏ ေျခခ်င္းဝတ္တစ္ဖက္ဆီကို သူ၏လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ခြဲကိုင္လိုက္ၿပီး ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲ၍ကားလိုက္သည္။ ထိုအခါတြင္ ေစ့ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္ခုက ကြဲဟ၍သြားသည္။

လီးကိုေတ့ၿပီး ဖိသြင္းသည္။ “ျဗစ္…အိုးေဂါ့….ျဗစ္…..ျဗစ္….အမေလး….ျဗစ္….အိုး…ရက္စ္…အား….အား´´ စိတ္ေတြထေနေသာ ဂ်င္မီကလည္းမညႇာပါ။ လီးကိုတဆုံးဝင္ေအာင္ အတင္းဖိ၍ သြင္းသည္။ ႐ွယ္လီ၏ မ်က္ႏွာေလးတစ္ခုလုံး ေခြၽးေတြျပန္ေနသည္။ လီးတဆုံးဝင္သြားေတာ့ ဖိသြင္းထားၿပီးလက္ထဲမွ ႐ွယ္လီ၏ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို သူ၏ခါးသို႔ခြ၍ ခ်ိတ္ေပးလိုက္ၿပီး လီးကိုတစ္ဝက္ေလာက္ျပန္၍ဆြဲထုတ္ကာ ႐ွယ္လီ၏ႏို႔ႏွစ္လုံးကိုဆြဲဆြဲ၍ ေဆာင့္လိုးသည္။ “ႁပြတ္….ျပစ္….အို…အင္း…ျဗစ္…..ျဗစ္….အိုး..ရက္စ္…အား…အား´´ ဂ်င္မီ ဒီေလာက္ေဆာင့္ေနတာေတာင္ မျဖဳံေသာ႐ွယ္လီကို ဂ်င္မီက ၾကည့္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ခံႏိုင္တဲ့ မိန္းမဟု ေကာက္ခ်က္ခ်မိသည္ ။ လီးမဝင္ဘူးေသးေသာ ေစာက္ပတ္မို႔လိုး၍ ေကာင္းလွသည္။ ေစ့ကပ္တင္းၾကပ္၍ေနသည္။ ေစာက္ပတ္ေလးက လီးကိုဆြဲညႇစ္ထားသလို တင္းၾကပ္၍ေနသည္။ ပင္စီအား လက္ေဆာင္ေပးရမည့္ စိန္အတုလက္စြပ္နဲ႔ဆိုလွ်င္ သူ႕အတြက္ အေတာ့္ကို အျမတ္ထြက္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဂ်င္မီေတြးရင္းေက်နပ္စြာျပဳံးလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ခုေလာက္ဆို ပင္စီက ႐ွယ္လီႏွင့္သူတို႔ လိုးၾကသည္ကို မၾကည့္ဘဲမေန။ ေခ်ာင္းၾကည့္ေနမည္မွာ ေသခ်ာလွသည္။

ဒီလိုေခ်ာင္းၾကည့္ၿပီး စိတ္ေတြထေနမွာေသခ်ာသည့္အတြက္ ႐ွယ္လီၿပီးလွ်င္ ပင္စီႏွင့္ ဆက္ရန္လည္း ဂ်င္မီေတြးမိလိုက္သည္။ “ႁပြတ္……ႁပြတ္……ပလြတ္…..ႁပြတ္…အိုး…အင္း…အင္း…ရက္စ္…အိုး…အို.´´ လီးႀကီးက သူမေစာက္ေခါင္းထဲေဆာင့္၍ ဝင္သြားတိုင္း ႐ွယ္လီမွာ သူမ၏ဗိုက္သားေလးကို ခ်ပ္၍ ခ်ပ္၍ ေစာက္ပတ္ေလးကို ေကာ့ကာေကာ့ကာ တင္း၍ခံသည္။ “ႁပြတ္…ပလြတ္….ႁပြတ္…စြပ္….စြပ္…..အီး…အီး…အင္း….အင္း´´ “႐ွယ္လီ ဘယ္လိုေနလဲ´´ “ယူ႕ဟာႀကီးဝင္လာတိုင္း အိုင့္တစ္ကိုယ္လုံးကို ဆိမ့္ဆိမ့္သြားတာဘဲ…..နာနာေဆာင့္လိုက္ရင္ ပိုၿပီးဆိမ့္တယ္ ရင္ထဲကို က်င္က်င္သြားတာဘဲ´´ “ႁပြတ္….ႁပြတ္…စြပ္…စြပ္….ဖြတ္….ဖြတ္…လုပ္စမ္းပါ..နာနာေလး…အိုး…ႁပြတ္…ဒုတ္…ႁပြတ္.ျဗစ္…အိုးဂြတ္…ရက္စ္..အား….အမေလး…ဂြတ္…ဂြတ္….´´ ဂ်င္မီက သူမ၏ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေျခခ်င္းဝတ္မွ ဗြီပုံသ႑ာန္ေထာင္၍ ကိုင္ကာ႐ွိသမွ် အားကိုသုံး၍ ေဆာင့္လိုးပစ္သည္။ သူက နာနာေဆာင့္ေလ ႐ွယ္လီက ေက်နပ္ေလ ျဖစ္ေနသည္။ ႐ွယ္လီ ဘယ္လိုျဖစ္လာသည္မသိ။ တစ္ကိုယ္လုံး တုန္တုန္ယင္ယင္ျဖစ္လွ်က္ သူမ၏အသက္႐ႈသံေတြက တ႐ႈး႐ႈးျဖင့္ ဆက္တိုက္ႀကီးျမန္လာသည္။ “ႁပြတ္….စြပ္…..ဖြတ္…..ႁပြတ္…..စြပ္…..ဖြပ္…..အိုး…အား….အူး….ဂ်င္….ဂ်င္မီ….အိုး…အိုး´´ ဂ်င္မီ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ကိုင္ထားေသာ သူမ၏ ေျခေထာက္ႏွစ္မွာ တဆတ္ဆတ္ရမ္းခါ၍သြားသည္။ ႐ွယ္လီၿပီးသြားေၾကာင္း ဂ်င္မီသိလိုက္သျဖင့္ သူ႕စိတ္ေတြကိုေလွ်ာ့၍ ခပ္သြက္သြက္ ေလးေဆာင့္ကာ လရည္မ်ားကို ႐ွယ္လီ၏ အသစ္စက္စက္ သားအိမ္ေလးထဲသို႔ ပန္းထုတ္လိုက္ရင္း ၿပီးသြားေလေတာ့သည္။….ၿပီးပါၿပီ